Ανακοίνωση από το ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕΤΩΠΟ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ LSE ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΑΛΑΤ

Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφερόμαστε στην τουρκική προπαγάνδα που οργιάζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτή τη φορά όμως, δεν είναι κάποιο «ενημερωτικό» φυλλάδιο, ούτε κάποια πινακίδα που να διαφημίζει «ονειρεμένες διακοπές στη βόρεια Κύπρο». Αυτή τη φορά δίνει διάλεξη ο πολιτικός προϊστάμενος της τουρκικής κατοχής και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο, σε ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια του Η.Β!

Θα έρθει να μιλήσει στους φοιτητές, με δήθεν θέμα την πρόοδο των συνομιλιών που διεξάγονται για τη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Άραγε όμως, θα τους ενημερώσει για την βάρβαρη εισβολή του 1974 και για την παράνομη κατοχή του μισού εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας; Για τους νεκρούς, τους πρόσφυγες και τους αγνοούμενους; Για τα εγκλήματα πολέμου; Για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας εδώ και 35 χρόνια; Για τον ασταμάτητο, παράνομο εποικισμό; Για τις τουρκικές εγγυήσεις; Για την άρνηση του στο δικαίωμα των προσφύγων να έχουν τον πρώτο λόγο για τις κατεχόμενες περιουσίες τους, όντας ως νόμιμοι ιδιοκτήτες αυτών; Η μήπως για την «υποχώρηση» που ίσως σκέφτεται να πραγματοποιήσει και να αποδεχτεί την, άλλοτε ντενκτασική, πρόταση Χριστόφια για την εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφο των Ε/κ;

Και επειδή κύριε Ταλάτ, γνωρίζουμε ότι… δεν πρόκειται να δώσεις διάλεξη για να παρουσιάσεις το Κυπριακό πρόβλημα ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής που είναι, αλλά για να προπαγανδίσεις αυτά που σε διέταξαν, το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Η.Β. θα αναλάβει να σε ξεσκεπάσει μπροστά στα μάτια των ανυποψίαστων φοιτητών που θα πάνε να σε ακούσουν. Το πρόσφορο έδαφος που σου δίνουν στο Λονδίνο για να «ποτίσεις» την διεθνή γνώμη με τη δική σου αφηγηματική επεξήγηση επί του Κυπριακού, θα στο «χαλάσουμε» εμείς, οι φοιτητές του Ηνωμένου Βασιλείου! Διότι εμείς δεν είμαστε πολιτικοί για να μασούμε τα λόγια μας. Τα λέμε καθαρά και ξάστερα. Είμαστε αγνοί φοιτητές, που επιζητούμε την ελευθερία της πατρίδας μας και θα σας βγάζουμε το προσωπείο κάθε φορά που θα βγαίνετε «σεργιάνι» στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου καλεί τα μέλη του αλλά και όλο τον φοιτητόκοσμο της Βρετανίας να συμμετάσχει στην διαμαρτυρία έξω από το London School of Economics, τη Δευτέρα, 07 Δεκεμβρίου 2009, η ώρα 18.00-20.00, όπου θα δώσει «διάλεξη» η προσωποποίηση της εισβολής και της κατοχής στην Κύπρο. Στόχος μας είναι να πολεμήσουμε την τουρκική προπαγάνδα ενημερώνοντας τους ξένους συμφοιτητές μας, για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στο νησί μας και για τον πόθο μας για ελευθερία και δικαιοσύνη.

ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου
1 Δεκεμβρίου 2009 Λονδίνο

H Eθνική Αργεντινής με προπονητή τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα πήγαινε κατά διαόλου.

Έχοντας υποστεί την μεγαλύτερη συντριβή της ιστορίας της από την Βολιβία (6-1) και έναν τρικούβερτο διασυρμό στην έδρα της από την μισητή Βραζιλία (3-1) κινδύνευε άμεσα με αποκλεισμό από το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής.

Ωστόσο,μια εντός έδρας νίκη επί του –τελευταίου στην κατάταξη- Περού, χάρη σ’ένα γκολ του Μάρτιν Παλέρμο στις καθυστερήσεις, καθώς κι ένα «διπλό» στην Ουρουγουάη-σε έναν αγώνα που η γηπεδούχος τελείωσε με 9 παίκτες- οδήγησε την «Μπιανκοσελέστε» στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τον Μαραντόνα στην κάτωθι δήλωση με αποδέκτες τους δημοσιογράφους (κι όχι μόνο) της πατρίδας του:

"Ζητώ συγνώμη από τις κυρίες (Σ.Σ.πάντα ευγενής με τις κυρίες ο Ντιεγκίτο!) που ακούνε,αλλά όσοι μου ασκούν κριτική όλο αυτό το διάστημα και μου συμπεριφέρθηκαν σαν σκουπίδι,μπορούν να καταπιούν την γλώσσα τους. Τον ρουφήξατε και θα συνεχίσετε να τον ρουφάτε"

Όπως είναι λογικό, τα λόγια αυτά προκάλεσαν γενική κατακραυγή εντός κι εκτός Αργεντινής-οι Έλληνες όμως,που είναι πάντα πιο ψαγμένοι και πιο επαναστάτες, έσπευσαν να στηρίξουν τον (για πολλούς) καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών με εκφράσεις τύπου «Μπράβο του,ποτέ δε συμβιβάστηκε», «δίνει γροθιά στο μαχαίρι», «δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους» κτλ.

Και λέω εγώ:Αν βγει τώρα ο Ρεχάγκελ, που αμφισβητείται μονίμως, από τον Σεπτέμβριο του 2004.

-Παρ’ότι χάρισε ένα Euro στους πουθενάδες της Ευρώπης.

-Παρ’ότι οδήγησε σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης,για τρίτη φορά μέσα σε οκτώ χρόνια μια ομάδα που τις προηγούμενα επτά δεκαετίες είχε καταφέρει κάτι ανάλογο μόλις άλλες δύο φορές.

-Παρ’ότι πάει στο Μουντιάλ με Πλιάτσικα,Παπασταθόπουλο και Τζιόλη (αντί για Μέσι,Τέβες και Αγκουέιρο).

Αν, επαναλαμβάνω, βγει τώρα ο Ρεχάγκελ και κάνει ακριβώς την ίδια δήλωση.
Τι θα πουν;
mediasoup

Ένα δημοφιλές σλόγκαν λέει ότι «αν θέλεις να κουκουλώσεις μία υπόθεση φρόντισε να συσταθεί μια επιτροπή». Και αν είσαι ο Γιωργάκης τότε κάνε έναν διάλογο.
Θα καλέσει λέει ο αντιεξουσιαστής υπό τον Παπούλια τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων να μιλήσουν για την διαφθορά.

Σαν πρόταση καλή ακούγεται. Το αποτέλεσμα μάλλον το καταλαβαίνουμε όλοι.
Θα χορτάσουμε ευχολόγια.
Η ΝΔ θα πει ότι τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση είναι ελλιπή και θα κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πει ότι είναι ένα πρόβλημα του δικομματισμού και δεν μπορεί να λυθεί από τα κόμματα που το δημιουργούν.
Το ΚΚΕ θα πει ότι φταίει ο διεθνής ιμπεριαλισμός και οι επιταγές των Βρυξελλών.
Το ΛΑΟΣ θα αρνηθεί τελείως την πρόταση καθώς σύμφωνα με τον αρχηγό του το μαύρο χρήμα κινεί την αγορά και σε εποχές κρίσης δεν το ακουμπάμε.

Και μετά φτου και… από την αρχή. Θα ψάχνουμε για νόμιμους άρα ηθικούς, για παραπλανηθέντες υπουργούς και αργόστροφους πρωθυπουργούς, για διαβουλεύσεις, για μαχαίρια που μπαίνουν στο κόκαλο και για φώτα που όλο ανάβουν και όλο σβηστά είναι.

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι όποιος πρωθυπουργός και αν αναλάβει την πρωτοβουλία να καθαρίσει λίγο το βρωμερό τοπίο θα αντιμετωπιστεί με δυσπιστία. Όσο καλοπροαίρετος και αν είναι τον περιμένουμε στην γωνία και θα απαιτούμε να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας.

Όμως οι πολιτικοί μας δίδαξαν την επιφυλακτικότητα. Τόσα χρόνια μας ζητούν να είμαστε τίμιοι και οι ίδιοι με τους κουμπάρους, τους φίλους και τους συγγενείς μας κατακλέβουν.

Δεν είδαμε κανέναν να πηγαίνει στην φυλακή. Να του δημεύουν την περιουσία.
Κανένας δεν έχασε αυτά που έκλεψε. Το μόνο που ακούσαμε είναι «αναλαμβάνω την ευθύνη». Με τα λόγια όμως δεν έκλεισε κάποια μαύρη τρύπα από αυτές που άνοιξαν με τις επιλογές, τις σπατάλες και το κλέψιμο.

Αντιεξουσιαστή χορτάσαμε λόγια.
Και αν εσύ λες ότι έχεις μηδενική ανοχή, εμείς δεν το λέμε απλά.
Το εννοούμε.
Κουραστήκαμεεεεεεε.
Μικρός Φωκίων στο mediasoup

Πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκε ένα σκίτσο που απεικόνιζε εκατοντάδες νέων να βρίσκονται εντός του Πολυτεχνείου και να φωνάζουν με τα χέρια ψηλά, σε αγωνιστική έξαρση. Ένας από τους συμμετέχοντες, λοιπόν, ρωτάει ένα άλλο άτομο: «Τι κάνεις εσύ εδώ;». Και η απάντηση ήταν: «Βιογραφικό…». Ο νους μας πήγε αμέσως στη Μαρία Δαμανάκη.

Πράγματι, αν διεξαγόταν μια δημοσκόπηση με ερώτημα «ποιο πρόσωπο πιστεύετε ότι εξαργύρωσε περισσότερο από κάθε άλλο τους «αγώνες» (ολίγων ημερών) που έκανε στα νιάτα του;», πιστεύουμε ότι η Μ. Δαμανάκη θα έβγαινε πρώτη με ποσοστά Τσαουσέσκου…

Λίγο μετά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την ολοκλήρωση των σπουδών της, εκλέγεται βουλευτής σε ηλικία 26 χρόνων. Εξελίσσεται σε πολιτικό καριέρας, ανελίσσεται γοργά και φτάνει σε υψηλά κομματικά κλιμάκια. Περνάει σχεδόν από όλα τα κόμματα ώσπου …ο αγώνας να δικαιωθεί με την ένταξή της στο αμερικανικό ΠΑΣΟΚ. Φυσική κατάληξη, μετά από όλα αυτά, είναι και η πρότασή της για τη θέση της Επιτρόπου της Ελλάδας στην Ε.Ε.

Όταν ξεκινάς με την… έξωθεν καλή μαρτυρία και σταδιακά δίνεις την ψυχή σου στο εθνικό κατεστημένο και τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων, γίνεσαι αγαπημένο τους παιδί και φροντίζουν να σε αποκαταστήσουν και με το παραπάνω. Κατά τη γνώμη όσων σ’ αυτόν τον τόπο πιστεύουν ακόμα σε αρχές και αξίες, αυτό είναι κατάντια.
Δυστυχώς, όμως, για πολλά νέα παιδιά μπορεί να γίνει παράδειγμα.
Και αυτό είναι λυπηρό…
από patriotikoslogos

 

Από τα ψηλά στα χαμηλά και από τα πολλά στα λίγα. Έζησε μέσα στον πλούτο και τη χλιδή. Δυστυχώς όμως, η μοίρα θέλησε να του δείξει το πιο σκληρό πρόσωπό της. Από τα πεντάστερα ξενοδοχεία, βρέθηκε άστεγος στα παγκάκια της Αθήνας…

Λένε ότι η μοίρα πολλές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια και στην περίπτωση του 75χρονου Παντελή Παντελίδη έπαιξε το πιο άσχημο, αφού από μετρ σε πολυτελή ξενοδοχεία ανά την υφήλιο κατέληξε άστεγος στην Αθήνα. Έζησε σε έξι χώρες: Καναδά, Γαλλία, Λίβανο, Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, Αυστραλία, ΗΠΑ. Δούλεψε στα πιο ακριβά εστιατόρια, σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, σε κέντρα διασκεδάσεως, σε μπουζούκια, σε κρουαζιερόπλοια. Έζησε τον πλούτο και τη χλιδή από μέσα. Γνώρισε λεφτάδες, στελέχη πολυεθνικών και βασιλιάδες, έκανε γερό κομπόδεμα. Σπίτια, λεφτά, ρούχα, αυτοκίνητα, μποέμικη ζωή. Δεν έλειψε τίποτα ούτε από τον ίδιο, ούτε από την οικογένειά του.

Μέχρι που ήρθε, όπως λέμε, η… κακιά ή ώρα. Όχι, ο Παντελής δεν είχε πάθη. Όμως για κακή του τύχη, το 1989 έχασε το παιδί του, το δωδεκάχρονο αγγελούδι του. Αυτό ήταν το πρώτο «χαστούκι». Έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Οξεία περιτονίτιδα. «Δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα. Από κει και πέρα, άρχισε σιγά-σιγά η κάτω βόλτα… Δεν μπορούσα να το ξεπεράσω και να αφοσιωθώ στη δουλειά μου». Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία όταν μιλάει για την κόρη του.Πάνω που πήγε να συνέλθει, ένα δεύτερο σοκ έρχεται να τον αποτελειώσει ψυχολογικά και οικονομικά. Το 1999 διαπιστώνει ότι η γυναίκα του πάσχει από καρκίνο του στήθους. Ένας δεύτερος Γολγοθάς αρχίζει: νοσοκομεία, λεφτά, γιατροί, νοσοκόμες, εξετάσεις, δρόμος χωρίς επιστροφή. Η θεραπεία που κάνει η γυναίκα του στην Ελλάδα δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα και αναγκάζεται να την πάει στο εξωτερικό. Στην αρχή Αγγλία και μετά Γερμανία, στα καλύτερα νοσοκομεία. Άλλα έξοδα, άλλοι γιατροί, άλλες νοσοκόμες. Πουλάει τα πάντα. Σπίτια, οικόπεδα, ό,τι έχει και δεν έχει. Το κομπόδεμα εξανεμίζεται σε χρόνο-ρεκόρ. Παρά τις προσπάθειες, η γυναίκα του κατέληξε από την επάρατη νόσο και μένει πλέον μόνος του στα 65. Όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, οι συγγενείς γίνονται καπνός: «Και μου το ’λεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου: “Καλύτερα να ’χεις φίλους, παρά συγγενείς”» λέει δακρυσμένος.

Ο δρόμος για το παγκάκι αναπόφευκτος. Στην αρχή στην πλατεία Κοραή, μετά στο Σαράφειο Κολυμβητήριο και μετά: «Με βροχή και με χιόνια έμενα σε ένα παγκάκι και είχα βάλει για στέγη ένα κομμάτι πλαστικής τέντας. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης κατάντησα». Δέκα χρόνια το παγκάκι με τον ουρανό και τα αστέρια για ταβάνι ήταν το σπίτι του. Άστεγος. Όμως δεν το έβαλε κάτω. Δεν βγήκε ποτέ στην επαιτεία. Δούλεψε όσο μπορούσε. Δουλειές του ποδαριού, ίσα για ένα χαρτζιλίκι. Σήμερα τον βρήκαμε σε ένα οικόπεδο της ΜΚΟ «Κλίμακα». Μαζεύει και διαχωρίζει ανακυκλώσιμο χαρτί για να βγάλει το χαρτζιλίκι του. Βρίσκει λίγη ζεστασιά σε ένα μικρό δωματιάκι δύο επί δύο. Όμως δεν βγαίνει έξω όταν βρέχει. Φοβάται πια τη βροχή, όπως λέει άλλωστε, την έχει φάει με το κουτάλι…

Διαβάζοντας την ιστορία του Παντελή εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι όλοι κάποια στιγμή μπορούμε να βρεθούμε στη θέση του. Άλλωστε, αρκεί ένα «κλικ», όπως λέμε, για να γυρίσει ο κόσμος τούμπα. «Τι είναι ο άνθρωπος;» Επίκαιρο όσο ποτέ το ερώτημα μιας παλιάς ελληνικής ταινίας. «Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα…»
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ στην espressonews

Το γεγονός έλαβε χώρα χθες το πρωί στο Ιατρικό Αθηνών και το αφήνω στην κρίση των αναγνωστών σας.

Εργάτης ανέλαβε να κάνει μια επισκευή ΕΝΤΟΣ του νοσοκομείου (στα υπόγεια) όπου με ένα τροχάκι έκοψε σ΄ένα σημείο τον τένοντα του χεριού του.
Όταν βγήκε έξω αιμόφυρτος και ρώτησε…

Ποιο νοσοκομείο εφημερεύει του είπαν ότι δεν είναι δυνατόν να πάει κάπου αλλού αφού το ατύχημα έγινε εντός του Ιατρικού Κέντρου και αυτοί είναι ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία.
Πράγματι έφεραν έναν ειδικό γιατρό και του έκανε μια μικρή εγχειρησούλα στο χέρι και του το γιάτρεψε.
Μετά από λίγες ώρες ο άνθρωπος πήγε σπίτι του.

Πριν πάει… ωστόσο, του έκοψαν ένα μικρό τιμολόγιο με… 3.500 ευρώ νοσήλεια!
Του έκαναν και έκπτωση του είπαν επειδή το θέμα έφτασε μέχρι τον ιδιοκτήτη Αποστολόπουλο και ο περήφανος αυτός άνθρωπος του έκανε γενναία έκπτωση 50% επί της αρχικής τιμής που ήταν 7.000 ευρώ.
"Μα….. δεν μπορούσατε να μου το πείτε από πριν ώστε να πάω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και να γλυτώσω τα λεφτά; Εγώ για ένα μεροκάματο ήρθα και θα πληρώσω τόσα λεφτά όταν το ατύχημα έγινε εντός του νοσοκομείου σας;"

Το μόνο που δέχτηκε σαν απάντηση ήταν κάποια ανασηκώματα ώμων! Το θέμα συζητούνταν χθες όλη μέρα μεταξύ των εργαζομένων στο νοσοκομείο με εξαιρετικά δυσάρεστα σχόλια για την διοίκηση.
(ονόματα και τηλέφωνα στην διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου)
από taxalia
Σχόλιο apneagr: Γνωστός μεγαλόψυχος ο πρόεδρος του Ιατρικού κέντρου από παλιά εδώ>> και εδώ>>

Τι έγινε και μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ειδήσεις καταστροφής; Θέλουν να μας «πιέσουν» για να αποδεχτούμε… τετελεσμένα; Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν για να τα δώσουμε όλα; Πάλι μας την έπεσαν οι αλλόθρησκοι, οι εχθροί του ελληνισμού και οι εγχώριοι λακέδες τους; Τι έγινε ρε παιδιά; Γιατί τόσες πολλές σφαλιάρες;

Ήταν λίγο πριν τις ευρωεκλογές, όταν η Ν.Δ απέδιδε τους προβληματισμούς για τα προβλήματα της Οικονομίας στα «πράσινα παπαγαλάκια». Ήταν λίγο πριν τις εθνικές εκλογές όταν οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ μας έλεγαν ότι έχουν λύσεις για όλα τα προβλήματα. Και στις δύο περιπτώσεις εμείς προσπαθήσαμε να σας πούμε την αλήθεια: ότι πράσινοι και γαλάζιοι μας είπαν ψέματα. Η εξέλιξη των πραγμάτων, δυστυχώς, μας επιβεβαιώνει, αλλά στο μεταξύ μας έχει μείνει η «ρετσινιά» του «απαισιόδοξου».

Κυρίες και κύριοι, ό,τι έχετε δει μέχρι σήμερα δεν είναι παρά η ψιχάλα που προηγείται της καταιγίδας. Γνωρίζουμε ότι… δεν σας αρέσουν οι κακές ειδήσεις και ότι μισείτε τους αγγελιοφόρους κακών νέων. Καλύτερα, όμως, να μας χαρακτηρίσετε κάπως παρά να σας πούμε ψέματα. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι τα πράγματα δεν είναι απλώς δύσκολα, είναι εξαιρετικά δύσκολα. Όπως χαρακτηριστικά μας έλεγε χτες «χαριτωμένα» κάποιος φίλος «έχουμε χρεοκοπήσει και ντρέπονται να μας το πουν».Το κακό είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλαβαίνει την πραγματικότητα και έτσι νομίζει ότι για άλλη μία φορά τον κοροϊδεύουν. Ένας λαός που επί τριάντα χρόνια ζει με δανεικά σε βάρος των παιδιών του και των εγγονών του. Μέχρι χτες του έλεγαν ότι ζει σε μία ισχυρή χώρα. Σήμερα μαθαίνει ότι ζούσε σε μία υπερδανεισμένη χώρα.

Το ερώτημα είναι τι μπορεί κανείς να περιμένει από το ελληνικό χρηματιστήριο σε μία τόσο κακή εποχή. Η απάντηση είναι ότι ευτυχώς που πολλές ελληνικές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει και στο εξωτερικό. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαμε μία και μόνο επιλογή, να επενδύσουμε μόνο σε εταιρείες του εξωτερικού.πτώχευση

Παρ΄ όλα αυτά, υπάρχει ακόμη χρόνος για να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Λίγος χρόνος πριν φτάσουμε στο «δυστυχώς πτωχεύσαμε», αλλά, τουλάχιστον, υπάρχει χρόνος. Ας μη πάει κι αυτός χαμένος, όσο δύσκολη και αν είναι η προσπάθεια…
Θανάσης Μαυρίδης στο capital