Προς κ.κ Σαμαρά, Μπακογιάννη, Ψωμιάδη…
24 Νοεμβρίου 2009 at 8:58 μμ | In Uncategorized | 1 CommentΑν θέλετε εσείς οι υποψήφιοι (ή οι παρατρεχάμενοι – υποστηριχτές σας) για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας διαβάστε το παρακάτω κείμενο για να καταλάβετε πως νιώθει ο απλός ψηφοφόρος του κόμματος (όχι πως σας νοιάζει βέβαια μια και μόνο την καρέκλα λιγουρευόσαστε).
"Ντόρα δεν θα ψήφιζα με τίποτα γιατί απλά δεν μου κάνουν οι μηχανισμοί, Ψωμιάδη δεν θα ψήφιζα γιατί οι εκλογές γίνονται για την προεδρεία της ΝΔ και ο άνθρωπος μπορεί να είναι συνεπής, μπορεί να χαρακτηριστεί αγωνιστής, αλλά ταιριάζει περισσότερο στο Ελλάδα έχεις ταλέντο. Είχα καταλήξει πως θα ψηφίσω Σαμαρά και ως ένα σημείο το θεωρούσα χρέος μου μήπως και αλλάξει τίποτα σε αυτό το κόμμα στο κόμμα που υποστηρίζω εδώ και χρόνια.Αλλά από την μέρα που… φάνηκε πως το πράγμα γυρνάει και πως ο Αντώνης μπορεί να κερδίσει κάποιοι καβάλησαν το καλάμι ξαμολυθήκαν κάτι τύποι όπως ο Τράγκας και ο Παπαγιάννης (βλέπε fimotro) που αφήνουν σε κάθε ευκαιρία αιχμές και πληροφορίες πως με το που θα αναλάβει ο Σαμαράς θα ξεκινήσουν εκκαθαρίσεις, πως αν αναλάβει θα αρχίσει να καθαρίζει αυτούς που δεν τον στήριξαν (βλέπε Κακλαμάνης και όσους δημάρχους και στελέχη δεν είναι "δικοί" του και είναι με την Ντόρα και τον Ψωμιάδη)και μαζί με αυτούς έσκασαν μύτη και κάτι άλλοι τραγικοί γκρούεζες που πάντα εμφανίζονται με τις κομματικές κουκούλες -κάθε φορά σε άλλο στρατόπεδο- ως άλλοι καταδότες να δείχνουν με το δάχτυλο ποιος δεν υποστήριξε τον "δικό" τους υποψήφιο και να προσδοκούν να στήσουν νέους μηχανισμούς αντικαθιστώντας τους παλιούς. Με λίγα λόγια "ερχόμαστε για να διώξουμε τους άλλους" και όχι "ερχόμαστε για να ενώσουμε". Δεν αμφισβητώ τις προθέσεις κανενός υποψηφίου,αλλά με έχουν απογοητεύσει πλήρως οι περί αυτών και βλέπω πως δεν μαζεύονται αντιθέτως μέρα την μέρα γίνονται και πιο προκλητικοί και εκτός ελέγχου. Δυστυχώς πίστεψα πως θα αλλάξει κάτι αλλά μάλλον δεν θα αλλάξει τίποτα όπως τρωγόμασταν έτσι θα συνεχίσουμε και το χειρότερο είναι πως για αυτό δεν φταίει και δεν έφταιγε ποτέ η βάση και τις περισσότερες φορές ούτε και αυτοί που βρίσκονται στην ηγεσία τα προβλήματα τα δημιουργούν οι "τριγύρω" αυτοί που περιμένουν πως και πως να κερδίσουν από την ΝΔ και όχι να βοηθήσουν την παράταξη. Όποιος και να βγει, πλέον δεν με ενδιαφέρει ούτε Ντόρα, ούτε Σαμαράς, ούτε Ψωμιάδης, όταν θα τελειώσετε με αυτό το πολύ κουραστικό παιχνίδι σας αν θυμηθείτε, ρίξτε και καμιά ματιά στον κόσμο γιατί αλλιώς οι μόνοι που θα χαίρονται θα είναι οι γεμάτοι ιδιοτέλεια "τριγύρω" και χαμένοι θα είστε και εσείς και εμείς και κυρίως η πατρίδα μας Ένας πρώην ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας"
Μαραντόνα και Ρεχάγκελ – Οι πουθενάδες της Ευρώπης
23 Νοεμβρίου 2009 at 12:28 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
H Eθνική Αργεντινής με προπονητή τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα πήγαινε κατά διαόλου.
Έχοντας υποστεί την μεγαλύτερη συντριβή της ιστορίας της από την Βολιβία (6-1) και έναν τρικούβερτο διασυρμό στην έδρα της από την μισητή Βραζιλία (3-1) κινδύνευε άμεσα με αποκλεισμό από το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής. Ωστόσο,μια εντός έδρας νίκη επί του –τελευταίου στην κατάταξη- Περού, χάρη σ’ένα γκολ του Μάρτιν Παλέρμο στις καθυστερήσεις, καθώς κι ένα «διπλό» στην Ουρουγουάη-σε έναν αγώνα που η γηπεδούχος τελείωσε με 9 παίκτες- οδήγησε την «Μπιανκοσελέστε» στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και τον Μαραντόνα στην κάτωθι δήλωση με αποδέκτες τους δημοσιογράφους (κι όχι μόνο) της πατρίδας του: "Ζητώ συγνώμη από τις κυρίες (Σ.Σ.πάντα ευγενής με τις κυρίες ο Ντιεγκίτο!) που ακούνε,αλλά όσοι μου ασκούν κριτική όλο αυτό το διάστημα και μου συμπεριφέρθηκαν σαν σκουπίδι,μπορούν να καταπιούν την γλώσσα τους. Τον ρουφήξατε και θα συνεχίσετε να τον ρουφάτε" Όπως είναι λογικό, τα λόγια αυτά προκάλεσαν γενική κατακραυγή εντός κι εκτός Αργεντινής-οι Έλληνες όμως,που είναι πάντα πιο ψαγμένοι και πιο επαναστάτες, έσπευσαν να στηρίξουν τον (για πολλούς) καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών με εκφράσεις τύπου «Μπράβο του,ποτέ δε συμβιβάστηκε», «δίνει γροθιά στο μαχαίρι», «δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους» κτλ. Και λέω εγώ:Αν βγει τώρα ο Ρεχάγκελ, που αμφισβητείται μονίμως, από τον Σεπτέμβριο του 2004. -Παρ’ότι χάρισε ένα Euro στους πουθενάδες της Ευρώπης. -Παρ’ότι οδήγησε σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης,για τρίτη φορά μέσα σε οκτώ χρόνια μια ομάδα που τις προηγούμενα επτά δεκαετίες είχε καταφέρει κάτι ανάλογο μόλις άλλες δύο φορές. -Παρ’ότι πάει στο Μουντιάλ με Πλιάτσικα,Παπασταθόπουλο και Τζιόλη (αντί για Μέσι,Τέβες και Αγκουέιρο). Αν, επαναλαμβάνω, βγει τώρα ο Ρεχάγκελ και κάνει ακριβώς την ίδια δήλωση.Τι θα πουν;
mediasoup
Πολεμιστής της διαφθοράς
22 Νοεμβρίου 2009 at 11:00 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
Ένα δημοφιλές σλόγκαν λέει ότι «αν θέλεις να κουκουλώσεις μία υπόθεση φρόντισε να συσταθεί μια επιτροπή». Και αν είσαι ο Γιωργάκης τότε κάνε έναν διάλογο.
Θα καλέσει λέει ο αντιεξουσιαστής υπό τον Παπούλια τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων να μιλήσουν για την διαφθορά.
Θα χορτάσουμε ευχολόγια.
Η ΝΔ θα πει ότι τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση είναι ελλιπή και θα κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πει ότι είναι ένα πρόβλημα του δικομματισμού και δεν μπορεί να λυθεί από τα κόμματα που το δημιουργούν.
Το ΚΚΕ θα πει ότι φταίει ο διεθνής ιμπεριαλισμός και οι επιταγές των Βρυξελλών.
Το ΛΑΟΣ θα αρνηθεί τελείως την πρόταση καθώς σύμφωνα με τον αρχηγό του το μαύρο χρήμα κινεί την αγορά και σε εποχές κρίσης δεν το ακουμπάμε. Και μετά φτου και… από την αρχή. Θα ψάχνουμε για νόμιμους άρα ηθικούς, για παραπλανηθέντες υπουργούς και αργόστροφους πρωθυπουργούς, για διαβουλεύσεις, για μαχαίρια που μπαίνουν στο κόκαλο και για φώτα που όλο ανάβουν και όλο σβηστά είναι. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι όποιος πρωθυπουργός και αν αναλάβει την πρωτοβουλία να καθαρίσει λίγο το βρωμερό τοπίο θα αντιμετωπιστεί με δυσπιστία. Όσο καλοπροαίρετος και αν είναι τον περιμένουμε στην γωνία και θα απαιτούμε να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Όμως οι πολιτικοί μας δίδαξαν την επιφυλακτικότητα. Τόσα χρόνια μας ζητούν να είμαστε τίμιοι και οι ίδιοι με τους κουμπάρους, τους φίλους και τους συγγενείς μας κατακλέβουν. Δεν είδαμε κανέναν να πηγαίνει στην φυλακή. Να του δημεύουν την περιουσία.
Κανένας δεν έχασε αυτά που έκλεψε. Το μόνο που ακούσαμε είναι «αναλαμβάνω την ευθύνη». Με τα λόγια όμως δεν έκλεισε κάποια μαύρη τρύπα από αυτές που άνοιξαν με τις επιλογές, τις σπατάλες και το κλέψιμο. Αντιεξουσιαστή χορτάσαμε λόγια.
Και αν εσύ λες ότι έχεις μηδενική ανοχή, εμείς δεν το λέμε απλά.
Το εννοούμε.
Κουραστήκαμεεεεεεε.
Μικρός Φωκίων στο mediasoup
“Εδώ πολυτεχνείο! Εδώ πολυτεχνείο! Σας ομιλεί η νέα επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρώπη των μονοπωλίων!”
22 Νοεμβρίου 2009 at 9:42 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
Πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκε ένα σκίτσο που απεικόνιζε εκατοντάδες νέων να βρίσκονται εντός του Πολυτεχνείου και να φωνάζουν με τα χέρια ψηλά, σε αγωνιστική έξαρση. Ένας από τους συμμετέχοντες, λοιπόν, ρωτάει ένα άλλο άτομο: «Τι κάνεις εσύ εδώ;». Και η απάντηση ήταν: «Βιογραφικό…». Ο νους μας πήγε αμέσως στη Μαρία Δαμανάκη.
Πράγματι, αν διεξαγόταν μια δημοσκόπηση με ερώτημα «ποιο πρόσωπο πιστεύετε ότι εξαργύρωσε περισσότερο από κάθε άλλο τους «αγώνες» (ολίγων ημερών) που έκανε στα νιάτα του;», πιστεύουμε ότι η Μ. Δαμανάκη θα έβγαινε πρώτη με ποσοστά Τσαουσέσκου… Λίγο μετά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την ολοκλήρωση των σπουδών της, εκλέγεται βουλευτής σε ηλικία 26 χρόνων. Εξελίσσεται σε πολιτικό καριέρας, ανελίσσεται γοργά και φτάνει σε υψηλά κομματικά κλιμάκια. Περνάει σχεδόν από όλα τα κόμματα ώσπου …ο αγώνας να δικαιωθεί με την ένταξή της στο αμερικανικό ΠΑΣΟΚ. Φυσική κατάληξη, μετά από όλα αυτά, είναι και η πρότασή της για τη θέση της Επιτρόπου της Ελλάδας στην Ε.Ε. Όταν ξεκινάς με την… έξωθεν καλή μαρτυρία και σταδιακά δίνεις την ψυχή σου στο εθνικό κατεστημένο και τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων, γίνεσαι αγαπημένο τους παιδί και φροντίζουν να σε αποκαταστήσουν και με το παραπάνω. Κατά τη γνώμη όσων σ’ αυτόν τον τόπο πιστεύουν ακόμα σε αρχές και αξίες, αυτό είναι κατάντια.Δυστυχώς, όμως, για πολλά νέα παιδιά μπορεί να γίνει παράδειγμα.
Και αυτό είναι λυπηρό…
από patriotikoslogos
Από το “Hilton” στα παγκάκια (Μιά συγκλονιστική ιστορία)
22 Νοεμβρίου 2009 at 3:05 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment

Από τα ψηλά στα χαμηλά και από τα πολλά στα λίγα. Έζησε μέσα στον πλούτο και τη χλιδή. Δυστυχώς όμως, η μοίρα θέλησε να του δείξει το πιο σκληρό πρόσωπό της. Από τα πεντάστερα ξενοδοχεία, βρέθηκε άστεγος στα παγκάκια της Αθήνας…
Λένε ότι η μοίρα πολλές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια και στην περίπτωση του 75χρονου Παντελή Παντελίδη έπαιξε το πιο άσχημο, αφού από μετρ σε πολυτελή ξενοδοχεία ανά την υφήλιο κατέληξε άστεγος στην Αθήνα. Έζησε σε έξι χώρες: Καναδά, Γαλλία, Λίβανο, Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, Αυστραλία, ΗΠΑ. Δούλεψε στα πιο ακριβά εστιατόρια, σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, σε κέντρα διασκεδάσεως, σε μπουζούκια, σε κρουαζιερόπλοια. Έζησε τον πλούτο και τη χλιδή από μέσα. Γνώρισε λεφτάδες, στελέχη πολυεθνικών και βασιλιάδες, έκανε γερό κομπόδεμα. Σπίτια, λεφτά, ρούχα, αυτοκίνητα, μποέμικη ζωή. Δεν έλειψε τίποτα ούτε από τον ίδιο, ούτε από την οικογένειά του.
Μέχρι που ήρθε, όπως λέμε, η… κακιά ή ώρα. Όχι, ο Παντελής δεν είχε πάθη. Όμως για κακή του τύχη, το 1989 έχασε το παιδί του, το δωδεκάχρονο αγγελούδι του. Αυτό ήταν το πρώτο «χαστούκι». Έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Οξεία περιτονίτιδα. «Δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα. Από κει και πέρα, άρχισε σιγά-σιγά η κάτω βόλτα… Δεν μπορούσα να το ξεπεράσω και να αφοσιωθώ στη δουλειά μου». Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία όταν μιλάει για την κόρη του.Πάνω που πήγε να συνέλθει, ένα δεύτερο σοκ έρχεται να τον αποτελειώσει ψυχολογικά και οικονομικά. Το 1999 διαπιστώνει ότι η γυναίκα του πάσχει από καρκίνο του στήθους. Ένας δεύτερος Γολγοθάς αρχίζει: νοσοκομεία, λεφτά, γιατροί, νοσοκόμες, εξετάσεις, δρόμος χωρίς επιστροφή. Η θεραπεία που κάνει η γυναίκα του στην Ελλάδα δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα και αναγκάζεται να την πάει στο εξωτερικό. Στην αρχή Αγγλία και μετά Γερμανία, στα καλύτερα νοσοκομεία. Άλλα έξοδα, άλλοι γιατροί, άλλες νοσοκόμες. Πουλάει τα πάντα. Σπίτια, οικόπεδα, ό,τι έχει και δεν έχει. Το κομπόδεμα εξανεμίζεται σε χρόνο-ρεκόρ. Παρά τις προσπάθειες, η γυναίκα του κατέληξε από την επάρατη νόσο και μένει πλέον μόνος του στα 65. Όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, οι συγγενείς γίνονται καπνός: «Και μου το ’λεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου: “Καλύτερα να ’χεις φίλους, παρά συγγενείς”» λέει δακρυσμένος.
Ο δρόμος για το παγκάκι αναπόφευκτος. Στην αρχή στην πλατεία Κοραή, μετά στο Σαράφειο Κολυμβητήριο και μετά: «Με βροχή και με χιόνια έμενα σε ένα παγκάκι και είχα βάλει για στέγη ένα κομμάτι πλαστικής τέντας. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης κατάντησα». Δέκα χρόνια το παγκάκι με τον ουρανό και τα αστέρια για ταβάνι ήταν το σπίτι του. Άστεγος. Όμως δεν το έβαλε κάτω. Δεν βγήκε ποτέ στην επαιτεία. Δούλεψε όσο μπορούσε. Δουλειές του ποδαριού, ίσα για ένα χαρτζιλίκι. Σήμερα τον βρήκαμε σε ένα οικόπεδο της ΜΚΟ «Κλίμακα». Μαζεύει και διαχωρίζει ανακυκλώσιμο χαρτί για να βγάλει το χαρτζιλίκι του. Βρίσκει λίγη ζεστασιά σε ένα μικρό δωματιάκι δύο επί δύο. Όμως δεν βγαίνει έξω όταν βρέχει. Φοβάται πια τη βροχή, όπως λέει άλλωστε, την έχει φάει με το κουτάλι…
Διαβάζοντας την ιστορία του Παντελή εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι όλοι κάποια στιγμή μπορούμε να βρεθούμε στη θέση του. Άλλωστε, αρκεί ένα «κλικ», όπως λέμε, για να γυρίσει ο κόσμος τούμπα. «Τι είναι ο άνθρωπος;» Επίκαιρο όσο ποτέ το ερώτημα μιας παλιάς ελληνικής ταινίας. «Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα…»
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ στην espressonews
Μπράβο κ. Αποστολόπουλε (Ιατρικό Κέντρο Αθηνών) έχετε μεγαλείο ψυχής!!!
22 Νοεμβρίου 2009 at 12:21 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
Το γεγονός έλαβε χώρα χθες το πρωί στο Ιατρικό Αθηνών και το αφήνω στην κρίση των αναγνωστών σας.
Εργάτης ανέλαβε να κάνει μια επισκευή ΕΝΤΟΣ του νοσοκομείου (στα υπόγεια) όπου με ένα τροχάκι έκοψε σ΄ένα σημείο τον τένοντα του χεριού του.Όταν βγήκε έξω αιμόφυρτος και ρώτησε… Ποιο νοσοκομείο εφημερεύει του είπαν ότι δεν είναι δυνατόν να πάει κάπου αλλού αφού το ατύχημα έγινε εντός του Ιατρικού Κέντρου και αυτοί είναι ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία.
Πράγματι έφεραν έναν ειδικό γιατρό και του έκανε μια μικρή εγχειρησούλα στο χέρι και του το γιάτρεψε.
Μετά από λίγες ώρες ο άνθρωπος πήγε σπίτι του. Πριν πάει… ωστόσο, του έκοψαν ένα μικρό τιμολόγιο με… 3.500 ευρώ νοσήλεια!
Του έκαναν και έκπτωση του είπαν επειδή το θέμα έφτασε μέχρι τον ιδιοκτήτη Αποστολόπουλο και ο περήφανος αυτός άνθρωπος του έκανε γενναία έκπτωση 50% επί της αρχικής τιμής που ήταν 7.000 ευρώ.
"Μα….. δεν μπορούσατε να μου το πείτε από πριν ώστε να πάω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και να γλυτώσω τα λεφτά; Εγώ για ένα μεροκάματο ήρθα και θα πληρώσω τόσα λεφτά όταν το ατύχημα έγινε εντός του νοσοκομείου σας;" Το μόνο που δέχτηκε σαν απάντηση ήταν κάποια ανασηκώματα ώμων! Το θέμα συζητούνταν χθες όλη μέρα μεταξύ των εργαζομένων στο νοσοκομείο με εξαιρετικά δυσάρεστα σχόλια για την διοίκηση.
(ονόματα και τηλέφωνα στην διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου)
από taxalia
Σχόλιο apneagr: Γνωστός μεγαλόψυχος ο πρόεδρος του Ιατρικού κέντρου από παλιά εδώ>> και εδώ>>
Έχουμε χρεοκοπήσει και ντρέπονται να μας το πουν
22 Νοεμβρίου 2009 at 12:00 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
Τι έγινε και μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ειδήσεις καταστροφής; Θέλουν να μας «πιέσουν» για να αποδεχτούμε… τετελεσμένα; Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν για να τα δώσουμε όλα; Πάλι μας την έπεσαν οι αλλόθρησκοι, οι εχθροί του ελληνισμού και οι εγχώριοι λακέδες τους; Τι έγινε ρε παιδιά; Γιατί τόσες πολλές σφαλιάρες;
Ήταν λίγο πριν τις ευρωεκλογές, όταν η Ν.Δ απέδιδε τους προβληματισμούς για τα προβλήματα της Οικονομίας στα «πράσινα παπαγαλάκια». Ήταν λίγο πριν τις εθνικές εκλογές όταν οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ μας έλεγαν ότι έχουν λύσεις για όλα τα προβλήματα. Και στις δύο περιπτώσεις εμείς προσπαθήσαμε να σας πούμε την αλήθεια: ότι πράσινοι και γαλάζιοι μας είπαν ψέματα. Η εξέλιξη των πραγμάτων, δυστυχώς, μας επιβεβαιώνει, αλλά στο μεταξύ μας έχει μείνει η «ρετσινιά» του «απαισιόδοξου».
Κυρίες και κύριοι, ό,τι έχετε δει μέχρι σήμερα δεν είναι παρά η ψιχάλα που προηγείται της καταιγίδας. Γνωρίζουμε ότι… δεν σας αρέσουν οι κακές ειδήσεις και ότι μισείτε τους αγγελιοφόρους κακών νέων. Καλύτερα, όμως, να μας χαρακτηρίσετε κάπως παρά να σας πούμε ψέματα. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι τα πράγματα δεν είναι απλώς δύσκολα, είναι εξαιρετικά δύσκολα. Όπως χαρακτηριστικά μας έλεγε χτες «χαριτωμένα» κάποιος φίλος «έχουμε χρεοκοπήσει και ντρέπονται να μας το πουν».Το κακό είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλαβαίνει την πραγματικότητα και έτσι νομίζει ότι για άλλη μία φορά τον κοροϊδεύουν. Ένας λαός που επί τριάντα χρόνια ζει με δανεικά σε βάρος των παιδιών του και των εγγονών του. Μέχρι χτες του έλεγαν ότι ζει σε μία ισχυρή χώρα. Σήμερα μαθαίνει ότι ζούσε σε μία υπερδανεισμένη χώρα.
Το ερώτημα είναι τι μπορεί κανείς να περιμένει από το ελληνικό χρηματιστήριο σε μία τόσο κακή εποχή. Η απάντηση είναι ότι ευτυχώς που πολλές ελληνικές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει και στο εξωτερικό. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαμε μία και μόνο επιλογή, να επενδύσουμε μόνο σε εταιρείες του εξωτερικού.πτώχευση
Παρ΄ όλα αυτά, υπάρχει ακόμη χρόνος για να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Λίγος χρόνος πριν φτάσουμε στο «δυστυχώς πτωχεύσαμε», αλλά, τουλάχιστον, υπάρχει χρόνος. Ας μη πάει κι αυτός χαμένος, όσο δύσκολη και αν είναι η προσπάθεια…
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Γονείς.. μη!!
22 Νοεμβρίου 2009 at 11:50 πμ | In Uncategorized | Leave a Comment
Ήταν μια ιστορία που μου την είπε ο παππούς και που πάντα την θυμάμαι. Θα ήθελα να σας την διηγηθώ αν μου επιτρέπετε..
Ήταν ένα αντρόγυνο, δύο γεροντάκια, σκυφτά από το βάρος των χρόνων κι από τους πόνους. Περπατούσαν στο σκοτεινό δρόμο, ανηφορίζοντας προς την πλατεία.Χτύπησαν δειλά την πόρτα ενός σπιτιού στην άκρη του χωριού. Εκεί έμενε ένας παπάς εξομολόγος και αυτόν πήγαν να δουν. Τους έμπασε μέσα καλοσωρίζοντάς τους ήρεμα και απλά. Μπήκαν σκουπίζοντας τα πόδια στο χαλάκι έξω από την πόρτα.. -Πες τε μου, τι μπορώ να κάνω για σας, είπε καλοσυνάτα ο ιερέας.
Μετά από κάποιο δισταγμό, και μη μπορώντας ο γέροντας να μιλήσει από το κλάμα, μίλησε η ηλικιωμένη γυναίκα.
-Πάτερ, ήρθαμε γιατί κάναμε μια πολύ μεγάλη αμαρτία, έχουμε τύψεις, δεν το χωράει η ψυχή μας το κακό που κάναμε, είπε με συντριβή η γυναίκα, ενώ δίπλα της ο γέροντας έκλαιγε σιωπηλά όλη την ώρα. Απόρησε ο παπάς. Συνήθως τις… μεγάλες αμαρτίες τις κάνουμε νέοι, τότε που είμαστε ανέμελοι, περίεργοι, γεμάτοι πάθος για ζωή και μικρή πείρα. Δυο άνθρωποι σε τέτοια ηλικία, τι μεγάλη αμαρτία άραγε θα μπορούσαν να κάνουν; Από τις σκέψεις του τον έβγαλε η γυναίκα, που συνέχισε.. -Κάναμε κάποτε ένα παιδί. Μα δεν μας αξίωσε ο Θεός να το χαρούμε. Μας το πήρε αγέννητο. Προσπαθήσαμε άλλες δύο φορές, τα ίδια, απέλαβα ξανά. Στην τελευταία μας προσπάθεια, μας χάρισε ένα αγόρι, έζησε και ήταν γερό.
Όλη μας η φροντίδα και αγάπη, έπεσε πάνω σ' αυτό το παιδί. Κάναμε τα πάντα μη μας πάθει κακό, στερηθήκαμε τα πάντα να μεγαλώσει, και μετά ξανά πάλι στερήσεις να σπουδάσει. Σπούδασε, έγινε γιατρός, χειρούργος, και πολύ καλός μάλιστα..άρχισε να βγάζει πάρα πολλά χρήματα. Έφυγε από το φτωχόσπιτό μας το πατρικό, και αγόρασε μια έπαυλη. Εμείς το βλέπαμε και καμαρώναμε, χαιρόμασταν για την προκοπή του και για τα αγαθά που απόκτησε, που δεν ζούσε στην μιζέρια και τη φτώχεια, όπως εμείς όλα μας τα χρόνια. Πηγαίναμε, τον επισκεπτόμασταν, ερχόταν κι εκείνος μας έβλεπε τακτικά.. -Όλα όσα μου λέτε, είναι ωραία και καλά, ποιο είναι το πρόβλημά σας, πέστε μου γιατί δεν βλέπω τον λόγο που κλαίτε με τόσο πόνο τόση ώρα εσείς και ο σύζυγός σας, δεν βλέπω να κάνατε κάτι κακό. -Πάτερ, όλα ήταν όμορφα, μέχρι που γνώρισε μια κοπέλα πλούσια, αυτές που λένε "της ψηλής κοινωνίας, από τζάκι". Δεν καταδεχόταν να μπει στο φτωχικό μας. Και δεν έφτανε αυτό, δεν άφηνε και το παιδί μας να έρχεται. Κάθε φορά που ερχόταν, κατόπιν είχε φασαρίες σαν γυρνούσε στο σπίτι του.
Εμείς κάναμε πίσω, μη θέλοντας να είμαστε η αφορμή να μαλώνουν, δεν το θέλαμε. Αφού αυτήν διάλεξε, ας τα έχει καλά μαζί της, εμείς έχουμε λέγαμε ο ένας τον άλλο, και τα χρόνια μας λίγα, ας μην γινόμαστε βάρος στα νέα παιδιά. Κάποτε, ήρθε η γιορτή του, ήταν του Άι Σπυρίδωνα, Σπύρο τον λένε το παιδί μας πάτερ.. και έβαλε ξανά τα κλάματα με αναφιλητά.
Ο ιερέας άρχισε να διαισθάνεται κάτι πολύ δυσάρεστο στην ατμόσφαιρα, ένοιωσε πως θα ακούσει κάτι το πολύ βαρύ, μα δεν μπορούσε να φανταστεί τι.. Μόλις ηρέμησε κάπως η ηλικιωμένη γυναίκα, συνέχισε.
-Είπαμε με τον πατέρα του, ας πάρουμε λίγα κουλουράκια που έφτιαξα και που τόσο πολύ αγαπούσε, και ας πάμε να τον επισκεφτούμε για λίγη ωρίτσα και να του ευχηθούμε στη γιορτή του. Είχαμε μήνες να τον δούμε βλέπεις, και είπαμε, ευκαιρία είναι, ας πάμε. Μόλις φτάσαμε, χτυπήσαμε το κουδούνι και περιμέναμε να μας ανοίξουν.
Άνοιξε η γυναίκα του, μα μόλις μας είδε, αντί να πει έστω και μια καλησπέρα, μας είπε 'περιμένετε μια στιγμή' κλείνοντας μας καταπρόσωπο πάλι την πόρτα.
Δεν το κάναμε θέμα, είπαμε, ας είναι, νέα είναι, άπειρη, σιγά-σιγά ίσως αλλάξει.
Μετά από λίγο άνοιξε πάλι η πόρτα, ήταν ο γιος μας. -"Μητέρα; πατέρα;" μας είπε, "δεν σας περίμενα.."
Παιδί μου, γονείς σου είμαστε, το παιδί μας γιορτάζει, τι να μας περίμενες; είπαμε να έρθουμε μισή ωρίτσα απλά να σε δούμε και να σου ευχηθούμε. Να, σου έφερα και κουλουράκια που σ' αρέσουνε, και..
Και έκανα να του τα δώσω, έξω εκεί στην πόρτα, μα με σταμάτησε..
-"Ξέρετε, σήμερα έχω κόσμο και περιμένω καλεσμένους, κάποιους συναδέλφους.. ελάτε μια άλλη φορά, αντίο, τα λέμε.." και μας έκλεισε κι εκείνος την πόρτα.. Ο πατέρας του δεν άντεξε, κάθισε στα σκαλιά, και άρχισε να κλαίει, τον πήρε το παράπονο παπά μου.. άνθρωπος είναι, λύγισε..
-Να μην μας βάλει στο σπίτι του; το ίδιο μας το μοναχοπαίδι; τι του κάναμε; γιατί δεν έχουν αξία η μάννα και ο πατέρας που τον ανάθρεψαν τόσα χρόνια, που με στερήσεις τον σπούδασαν, και τώρα μας κλείνει την πόρτα σαν να 'μαστε δυο ξένοι; Τότε βγήκε πάλι ο γιος μας, που φαίνεται μας άκουσε, και με απότομο τρόπο έπιασε τον γέροντα πατέρα του από το μπράτσο, σπρώχνοντάς τον βίαια και λέγοντας με υψωμένο τόνο, "πάτε να με ρεζιλέψετε στους καλεσμένους και στην γυναίκα μου και μυξοκλαίτε σαν μωρά στις σκάλες; φύγετε σας παρακαλώ.." και έσπρωχνε τον πατέρα του και μένα να κατέβουμε τις σκάλες. -Τότε πάτερ μου, έγινε το κακό..
Γύρισε ο πατέρας του, και του είπε με πίκρα και απογοήτευση, "Τα χέρια αυτά, που έφτασαν να σπρώχνουν διώχνοντας πατέρα και μάννα σαν σκυλιά, δεν είναι ευλογημένα. Να ξεραθούνε"..
Το βράδυ εκείνο, ο γιος μας έπαθε κάτι σαν εγκεφαλικό, και τα χέρια του είναι πλέον παράλυτα τελείως.. πάτερ μου, τι έγκλημα κάναμε;
Τότε μόνο κατάλαβε πλέον ο ιερέας το δράμα που περνούσαν, τον πόνο της ψυχής τους, τότε μπόρεσε και ένοιωσε το βάρος του σταυρού που κουβαλούσαν… …Γονείς, προσέχετε, μην καταριέστε, μόνο να εύχεστε..!
από Aatons
Αυτό είναι το παρελθόν της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που εκλέξαμε
18 Νοεμβρίου 2009 at 11:17 μμ | In Uncategorized | Leave a Comment
H αμερικανική κυβέρνηση αποχαρακτήρισε εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα του Στέιτ Nτιπάρτμεντ και άλλων υπηρεσιών που αναφέρονται στην κρίση των Iμίων, ανταποκρινόμενη σε αιτήματα δημοσιογράφων και ερευνητών από την Ελλάδα και άλλες χώρες.
H αμερικανική κυβέρνηση αποχαρακτήρισε εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα του Στέιτ Nτιπάρτμεντ και άλλων υπηρεσιών που αναφέρονται στην κρίση των Iμίων, ανταποκρινόμενη σε αιτήματα δημοσιογράφων και ερευνητών από την Ελλάδα και άλλες χώρες. Mε βάση τα αποχαρακτηρισμένα τηλεγραφήματα του… αμερικανικού υπουργείου Eξωτερικών και των πρεσβειών της Aθήνας και της Άγκυρας, οι δημοσιογράφοι Aθανάσιος Eλλις και Mιχάλης Iγνατίου συνέγραψαν το βιβλίο «Ίμια: Tα απόρρητα τηλεγραφήματα των Aμερικανών» (Εκδόσεις Λιβάνη), το οποίο θα παρουσιαστεί την Δευτέρα από τους διευθυντές του «Έθνους» και της «Καθημερινής», Γιώργο Xαρβαλιά και Aλέξη Παπαχελά. Σύμφωνα με πληροφορίες κατόπιν αιτημάτων ερευνητικών ομάδων στις HΠA, το Στέιτ Nτιπάρτμεντ αποχαρακτήρισε επίσης έγγραφα που αφορούν το αντιδημοκρατικό σχέδιο «Aνάν-Tσέινι», την υπόθεση κατασκοπίας του Στίβεν Λάλα, την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την ελληνική συμμετοχή στις εξελίξεις της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ακόμα, παραδόθηκαν ήδη σε ερευνητές και νέα πακέτα εγγράφων για το πραξικόπημα εναντίον του Mακάριου και την τουρκική εισβολή του 1974. Μετά τον επίσημο αποχαρακτηρισμό, τα έγγραφα μπορούν να γίνουν κτήμα οποιουδήποτε ερευνητή. «Η κρίση των σημαίων» Oι Eλλις και Iγνατίου περιγράφουν με λεπτομέρειες τις ώρες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την «κρίση των σημαιών», όπως χαρακτηρίστηκε τότε, και παρουσιάζουν για πρώτη φορά την συμφωνία αποκλιμάκωσης στην οποία κατέληξαν οι Hνωμένες Πολιτείες, η Eλλάδα και η Tουρκία. Oι Aμερικανοί ισχυρίζονται ότι η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στην απόσυρση των στρατών, των σημαιών και των πλοίων, τα οποία -όπως υποστηρίζουν οι συντάκτες των τηλεγραφημάτων- δεν θα επιστρέψουν ξανά πάνω και γύρω από τα Iμια. O τότε πρωθυπουργός Kώστας Σημίτης και ο τότε υπουργός Eξωτερικών Θ. Πάγκαλος, τόσο στις ομιλίες τους στην Bουλή και στην Kεντρική Eπιτροπή του ΠAΣOK, όσο και σε συνεντεύξεις, περιέγραψαν εντελώς διαφορετικά τη συμφωνία. Δήλωσαν επίσημα και δημόσια ότι συμφώνησαν μόνο στην αποχώρηση των στρατών και των πλοίων και ότι απέσυραν την σημαία με δική τους πρωτοβουλία. Σε άλλο έγγραφο οι Aμερικανοί ισχυρίζονται ότι στη διάρκεια της συζήτησής του με τον Aμερικανό ομόλογό του Γουόρεν Kρίστοφερ, ο κ. Πάγκαλος του είπε σε κάποια στιγμή ότι στην περιοχή των Iμίων επικρατούσαν κάκιστες καιρικές συνθήκες και οι άνεμοι θα κατέστρεφαν την σημαία. Στο ίδιο έγγραφο, οι Aμερικανοί υποστηρίζουν ότι ο τότε υπουργός Eξωτερικών είπε στον συνομιλητή του ότι εάν καταστραφεί η σημαία δεν θα αντικατασταθεί. Δεν αποδέχθηκε ποτέO κ. Πάγκαλος (ο οποίος έχει αποκαλέσει τσούλες και φλώρους το 47% των ψηφοφόρων που δεν ψήφισαν στις ευρωεκλογές 07/06/009) δεν έχει αποδεχθεί ποτέ, σε καμία από τις συνεντεύξεις του, ότι συζήτησε το συγκεκριμένο θέμα. Μεγάλο ενδιαφέρον προκαλεί το περιεχόμενο των τηλεγραφημάτων πριν και μετά την επίσκεψη του Κώστα Σημίτη στην Ουάσιγκτον, τον Απρίλιο του 1996. Οι Αμερικανοί άδραξαν την ευκαιρία και προσπάθησαν να επιβάλουν ένα ελληνοτουρκικό διάλογο κορυφής που δεν προχώρησε όμως μετά την απαίτηση της Άγκυρας να «γκριζάρει» όλο σχεδόν το Αιγαίο…
από hellaswebnews
Blog στο WordPress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
