Apneagr’s Weblog

Σύμφωνα την Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός (με την 735 BMW) και υπερασπιστής(;) των Απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής:
Ζητάει για τη νέα σεζόν…5.100.000 για 30 εκπομπές.
Δηλαδή 170.000…ευρώ ανά εκπομπή.

Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το "ταλέντο" Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό!
Χωρίς να… υπολογίζεται το added value και τα "παράπλευρα έσοδα" όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του, ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για …μόλις 7.000.000 ευρώ (Επτά Εκατομμύρια Ευρώ!!!)

Υσ: Κι εσύ Έλληνα (μακάκα όπως σε λέει ο Λάκης ο Αριστερούλης) κάθεσαι και βλέπεις το "φίλο" του λαού και την προπαγάνδα του..και το χειρότερο όλων… τον πιστεύεις…
troktiko

http://apneagr.blogspot.com/

Το 2004 εμφανίστηκε ένας Καραμανλής που εκμεταλλευόμενος την δυσαρέσκεια του κόσμου προς ένα ΠΑΣΟΚ που είχε γίνει υπέρ του δέοντος αλαζονικό, πέτυχε να πάρει την εξουσία.

Πέντε χρόνια μετά ο κόσμος έχοντας απαυδήσει με, ίσως, την χειρότερη κυβέρνηση που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, επενδύει στις υποσχέσεις του ΓΑΠ για έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό για μια άλλη Ελλάδα και πιθανότατα να τον χρίσει και πρωθυπουργό της χώρας.

Διάβασε την συνέχεια…

Ως ευσυνείδητος πολίτης που είμαι [και (πολιτικόν) ζώον], την επαύριο της προκήρυξης των εκλογών, έκλεισα αμέσως εισιτήριο με τον πάλαι ποτέ εθνικό μας αερομεταφορέα. Αυτό συνέβη στις αρχές του Σεπτέμβρη. Ως γνωστόν, ο εθνικός αερομεταφορέας έχει πλέον γίνει σαουδαραβικός. Η εξέλιξη αυτή σηματοδότησε κάποιες αλλαγές: για παράδειγμα, όσοι ταξιδεύαμε συχνά με Ολύμπικ και είχαμε συλλέξει μίλια, έπρεπε να τα καταναλώσουμε μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη, αλλιώς τα μίλια θα χάνονταν -ή μάλλον θα πήγαιναν υπέρ βωμών και Βγενό.

Έτερος νεωτερισμός που… συνετελέσθη, ήταν πως η καινούρια διοίκηση της εταίρας -ε, παρντόν, την εταιρίας, ήθελα να πω- προέβη σε αλλαγές των σλότς, είτε με στόχο την εξοικονόμηση χρημάτων, είτε με στόχο τον ανταγωνισμό των αντιπάλων της (λέγε με Ετζήαν και Ίζιτζετ). Όλα καλά. Τι γίνεται, όμως με μας που αγοράσαμε εισιτήρια πριν την υλοποίηση αυτών των κοσμογονικών αλλαγών;

Και τι σε κόφτει εσένα; -θα αναρωτηθείτε. Θα σας πω: αλλαγή σλοτ, συχνά συνεπάγεται αλλαγή ωραρίου. Αν εγώ προμηθεύτηκα το εισιτήριό μου με ωράριο Χ, αλλά αυτό άλλαξε εν τω μεταξύ, τότε:

α. Η εταιρία οφείλει να με ενημερώσει
β. Ενδέχεται το νέο ωράριο να μη με εξυπηρετεί (αλλά ας πρόσεχα! Δε μπορεί κοτζάμ εταιρία σαουδαραβική να ασχοληθεί με τα δικά μου προβλήματα!).

Προ ημερών πληροφορήθηκα ότι κάποια δρομολόγια άλλαξαν, εξαιτίας των καινούριων σλοτς. Οι ενδιαφερόμενοι ενημερώθηκαν από την εταιρία. Εγώ προς το παρόν, δεν έχω λάβει καμία ενημέρωση, πλην όμως, μου μπαίνουν ψύλλοι στα αυτιά. Διότι, ξέρω από Ελλάντα. Αν φτάσω πχ στο αερόδρομιο και η πτήση μου έχει ήδη πετάξει για τόπους θερμούς και κλίματα ηπιότερα, ποία η θέσις μου, κυρίες και κύριοι;

Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι ο σοφός λαός έχει δίκιο, των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, κι αποφάσισα να ρίξω τα μούτρα μου και να επικοινωνήσω εγώ με την εταιρία. Καλά να πάθω: πιο εύκολο είναι, αγαπητοί μου, να πάρεις τηλέφωνο τον Ομπάμα, παρά την Ολύμπικ.

Βήμα 1ον: καλώ τα γραφεία της εταιρίας στο αεροδρόμιο του Βρυξελλοχωρίου
“Δεν ξέρουμε!” απαντά η νεανίς γαλλιστί “Δεν εξυπηρετούμε πια την Ολυμπιακή”. Τουτέστιν, κοτζάμ εταιρία ΔΕΝ έχει πλέον εκπροσώπηση στο ταπεινό Βρυξελλοαεροδρόμιο.

Βήμα 2ον: καλώ τον Ελ. Βελ.
“Δεν ξέρουμε!” απαντά εταίρα νεανίς “Μόνο για πτήσεις εντός την ίδιας ημέρας ενημερώνουμε εμείς. Να καλέσετε την εταιρία!”

Βήμα 3ον: καλώ την Α.Μ. την Ολύμπικ (για όσους έχουν συχνές επαφές μέσω τηλεφώνου με την Υψηλότητά της, το γνωστό νουμεράκι, το σατανικό, με τα πολλά εξάρια)
“Α, όχι σε αυτό του νούμερο. Να καλέσετε ετούτο!”

Βήμα 40ν: καλώ το νούμερο που μου υπέδειξαν.
Και συμβαίνει το εξής: Ηχογραφημένο μήνυμα τύπου “για το άλφα πατήστε το 1, για το βήτα πατήστε το 2″. Πατώ το 4 (το θεματάκι μου ήταν το δέλτα). Ηχογραφημένο μήνυμα που ενημερώνει πως η συνομιλία μου θα καταγραφεί, για “λόγους καλύτερης εξυπηρέτησης” (sic). Ε, άμα είναι να μας εξυπηρετείτε καλύτερα, φακελώστε μας, κύριε Βγενό μου, θα το αντέξουμε!

Και μετά παίζει μουσική. Που διακόπτεται από διαφημιστικά μηνύματα. Που τα ακολουθεί μουσική. Και πάλι. Και ξανά. Επί 20 λεπτά. Ώσπου… η γραμμή κόβεται. Ξαναδοκιμάζω. Τα ίδια. Η γραμμή ξανακόβεται. Επί ένα ολόκληρο ρημαδοπρωινό, προσπαθώ να επικοινωνήσω με την Σαουδαραβέζικη Ολύμπικ, τη μπραντ νιου, που θα την ιδιωτικοποιούσαν και ωπ! Το μαγικό ραβδί θα τη μεταμόρφωνε από βάτραχο σε πρίγκηπα! -αλλά ως τώρα, έχω πάρει να μη σας πω τι, γιατί δε μου το επιτρέπει η γαλλική μου παιδεία.

Ε, ο πρίγκηπας είναι πολύ μπίζυ, πολύ ψηλομύτης ή πολύ στ’@ρχί@ι@ του, και δεν απαντά.

Εγώ, άραγε, την παρασκευή θα πετάξω;
από Кроткая

http://apneagr.blogspot.com/

«Είμαι μαχητής, και θα μείνω αν με θέλουν και οι άλλοι», ήταν η απάντηση του Καραμανλή στη χθεσινοβραδινή συνέντευξη που παραχώρησε στον ALTER και στο Νίκο Χατζηνικολάου, σε ερώτηση για την επομένη των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου. Όμως το ερώτημα δεν είναι τι θα κάνει ο Καραμανλής στις 5 Οκτωβρίου, ή τι θα κάνουν οι δελφίνοι (χαρά στους δελφίνους!) της ΝΔ με τον Καραμανλή.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι… τι θα γίνει με τη ΝΔ την επομένη των εκλογών, επειδή το μέλλον της ως κόμμα διαγράφεται δυσοίωνο. Το χειρότερο ακόμη είναι πως το κόμμα της αυριανής αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε αποσύνθεση, συν τοις άλλοις και λόγω έλλειψης μη σαφούς και υγιούς ιδεολογικού στίγματος.

Τι θα πει «φιλελεύθερη παράταξη»; Είναι ιδεολογία ο «φιλελευθερισμός»; Είναι ιδεολογία η ασυδοσία της αγοράς; Είναι ιδεολογία η κερδοσκοπία, η αισχροκέρδεια; Είναι ιδεολογία το ξεπούλημα των ασημικών της χώρας; Έλεος κύριοι και κυρίες της ΝΔ! Το κόμμα σας χρειάζεται ανασύσταση εκ θεμελίων, αν πρόκειται να παίξετε σοβαρό ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας στην κρίσιμη για την ανθρωπότητα περίοδο που έχουμε εισέλθει.

Από τις οκτώ σήμερα το πρωί είχα αρχίσει να σερφάρω στο Διαδίκτυο, ψάχνοντας να βρω το κείμενο της χθεσινοβραδινής συνέντευξης του κ. Καραμανλή στον ALTER, για να το μελετήσω καλύτερα, μπας και ανακαλύψω επιτέλους την υπευθυνότητα για την οποία ο Πρωθυπουργός επαίρεται. Αφού περιπλανήθηκα πάνω από μισή ώρα χωρίς αποτέλεσμα, μπήκα στην ιστοσελίδα της ΝΔ, βρήκα ένα τηλέφωνο επικοινωνίας και τηλεφώνησα.
Η στιχομυθία εξελίχτηκε ως εξής:

–«Θα ήθελα το κείμενο της συνέντευξης του κ. Καραμανλή στον Alter για να το σχολιάσω. Το έχετε;»
–«Μμμ, δεν ξέρω.»
–«Τίποτα δεν ξέρετε. Μεσάνυχτα θα φύγετε. Κοιμόσαστε όρθιοι.»

Απτόητη από τη νωθρότητα της υπαλλήλου, βρήκα άλλο τηλέφωνο στο Γραφείο Τύπου της ΝΔ και ξανατηλεφώνησα. Αφού περίμενα κάμποση ώρα και ήμουνα έτοιμη να το κλείσω, απάντησε μια άλλη κοπέλα, κι εγώ επανέλαβα το ερώτημά μου.

–«Ποια είστε και τι τη θέλετε τη συνέντευξη;», με ρώτησε.
–«Είμαι η τάδε και θέλω να τη σχολιάσω.»
–«Θα αναρτηθεί αργότερα, ίσως μετά το μεσημέρι.»
–«Δε μπορώ να περιμένω μέχρι το μεσημέρι, θέλω να γράψω τώρα», της είπα.
–«Για πάρτε το τάδε τηλέφωνο στη Γραμματεία θα ξέρουν να σας πουν ακριβώς.»

Τηλεφωνώ στη Γραμματεία, ξανακάνω την ερώτησή μου και η απάντηση ήταν :
«Δε νομίζω ότι βάζουμε συνεντεύξεις, αφήστε όμως να ρωτήσω και πάρτε αργότερα.»
Μετά από μία ώρα επανήλθα για να πάρω την απάντηση:
–«Οι τηλεοπτικές αυτές συνεντεύξεις δεν αναρτώνται.»
–«Είστε σίγουρη;»
–«Ναι είμαι σίγουρη.»

Κι εγώ με τη σειρά μου είμαι πια σίγουρη ότι στη ΝΔ, πέντε μέρες πριν από τις εκλογές, συνεχίζουν να κοιμούνται όρθιοι ή καθιστοί. Ανεξαρτήτως στάσης, πάντως κοιμούνται!!! Και ερωτώ τον Κ. Καραμανλή: πόσοι είδαν τη συνέντευξή του στον ALTER; Για την πλειοψηφία των πολιτών που δεν την είδαν, την κρατάει μυστική; Δε θέλει να μάθει ο ελληνικός λαός τι είπε για να υπερασπιστεί την πολιτική της ΝΔ και τα πεπραγμένα του ως πρωθυπουργός της χώρας; Δεν έχει αυτοπεποίθηση; Ή μήπως οι τηλεοπτικές συνεντεύξεις του είναι απλά και μόνο για εσωκομματική κατανάλωση, για να δείξει στους δελφίνους πόσο “μαχητής” είναι;

Κρίμα, κύριε Καραμανλή. Μα ούτε την τελευταία στιγμή πριν από την ήττα δε μπορείτε να φουλάρετε τις μηχανές του κόμματός σας; Γιατί τέτοια νωθρότητα στην παράταξη; Κατά τ’ άλλα μας τονίσατε ότι είστε και θα παραμείνετε “μαχητής”; Μα ακόμη και ένας μοναδικός αληθινός μαχητής δεν αρκεί για να κινητοποιήσει ένα κόμμα που κοιμάται όρθιο και ξυπνάει μόνο όταν πρόκειται για λαμογιές. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό;

Καθώς παρακολουθούσα, με θλίψη ομολογουμένως, τη συνέντευξη, αναρωτιόμουνα μέσα μου: "Τι άραγε δεν πάει καλά με αυτόν τον άνθρωπο που, ενώ αρθρώνει έναν τόσο συγκροτημένο και χειμαρρώδη λόγο, ενώ δείχνει τόσο δυναμισμό και αποφασιστικότητα όταν μιλάει, κολλάει σε θέματα που χρειάζονται απλά κοινό νου και στοιχειώδες περί δικαίου αίσθημα;" Και δε μιλάω για τα λάθη, τις παραλείψεις και τα σκάνδαλα της ΝΔ, που οπωσδήποτε με έχουν εξοργίσει και δεν τα συγχωρώ, αλλά που ως ένα σημείο μας έχουν συνηθίσει, δυστυχώς, όλες οι άχρηστες κυβερνήσεις που "κυβέρνησαν" αυτή τη δύσμοιρη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Μιλάω για τη συνεχιζόμενη αδυναμία του πρωθυπουργού και των συνεργατών του ν' αναγνωρίσουν κάποια από τα λάθη που έγιναν και να τα επανορθώσουν κάπως, έστω να τα μπαλώσουν. Αντί αυτού, αντί έστω να τηρήσουν σιγήν ιχθύος για δαύτα, τα διαφημίζουν κιόλας στα προεκλογικά τους σποτ ως επιτεύγματα! Δηλαδή δεν καταλαβαίνουν τίποταααα! Παραθέτω δύο από τα προκλητικά σποτ της ΝΔ.

Διαφημίζουν την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς και γονικών παροχών, εν μέσω οικονομικής κρίσης!

Και διαφημίζουν την αλλοπρόσαλλη πολιτική των μηδενικών αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, που όμως έδωσε 500 ευρώ σε χαμηλόμισθους με εφάπαξ αφορολόγητο επίδομα, το οποίο, όπως λέει το σποτ, ισοδυναμεί με αύξηση μέχρι 7,14%!

"Το ΠΑΣΟΚ τάζει αύξηση στους μισθωτούς και συνταξιούχους που θα καλύπτει τον πληθωρισμό που είναι 0,8%. Για τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους το πρόγραμμά μας προβλέπει σαφώς καλύτερη μεταχείριση. Φέτος πήραν αφορολόγητη ενίσχυση 500 € που ισοδυναμεί με αύξηση μέχρι 7,14%.
Κώστας Καραμανλής
Νέα Δημοκρατία
Απόφαση Ευθύνης"

Σημειωτέον ότι αυτή την αύξηση, που υπόσχεται να την επαναλάβει και του χρόνου, τη δικαιούνται όσοι έχουν συντάξεις έως και 800 ευρώ. Όσοι έχουν σύνταξη 801-1100 ευρώ παίρνουν επίδομα 300 ευρώ. Κι όσοι ατύχησαν και παίρνουν σύνταξη 1101 ευρώ και πάνω, δεν παίρνουν τίποτα! Δείτε εδώ. Κι αυτό ο Καραμανλής, μαζί με το ανοικονόμητο οικονομικό επιτελείο του, το θεωρούν κοινωνική δικαιοσύνη! Φαίνεται είναι αδύνατοι στα μαθηματικά και δεν τα καταφέρνουν με κλιμακωτές αυξήσεις, έστω και μικρότερες, αλλά δίκαιες. Κι ούτε τους απασχολεί που οι “τυχεροί” χαμηλοσυνταξιούχοι που πήραν το εφάπαξ επίδομα θα επιστρέψουν στο προ του επιδόματος χαμηλό επίπεδο σύνταξης μετά από δύο χρόνια, και τότε θα τους κακοφανεί διότι οι φουκαράδες είχαν καλομάθει πια ν' αγοράζουν ένα γιαουρτάκι την ημέρα, και τώρα θα τους λείψει!

Γι’ αυτό είπα ότι κάτι δεν πάει καλά με το DNA της ΝΔ. Τουλάχιστον οι υπουργοί Οικονομίας του Καραμανλή κάπου χάνουν. Αντί ν’ αναπροσαρμόσουν έστω το ΕΤΑΚ – αφού δε θέλουν να επαναφέρουν το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας που κακώς κατάργησαν – ώστε η φορολόγηση όλων των ακινήτων να γίνεται τουλάχιστον με προοδευτική κλίμακα, αντί να επαναφέρουν και να αυξήσουν το φόρο εκκλησιαστικής περιουσίας, καυχώνται για τις σπασμωδικές, αλλοπρόσαλλες και άδικες παροχές τους, ενώ συγχρόνως κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ για ανεύθυνες και επικίνδυνες υποσχέσεις! Μήπως εδώ ισχύει εκείνο που λέει: «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι»;
Διότι περί σκαστής νεοδημοκρατικής μωρίας πρόκειται…

Πριν κλείσω το σύντομο τούτο άρθρο, θέλω να ζητήσω συγνώμη από όσους αναγνώστες τα έχουν χαμένα με τα άρθρα μου και κοντεύουν να πάθουν υπερκόπωση μετακομίζοντάς με καθημερινά από το ένα κόμμα στο άλλο, χωρίς να γνωρίζουν πού θα τους κάτσω και τι χρώμα τελικά θα πάρω.
Ε, τι να κάνω;
Έχω κι εγώ το κουσούρι να μην προσκυνάω κανέναν.
Άνθρωπος είμαι.
Λίγη κατανόηση ζητώ, κι ας μη με αγαπάτε…
Καλή καρδιά!
από Μαρία Σεφέρου

http://apneagr.blogspot.com/

Έχει ξαναγίνει αυτό;
Είναι γνωστό ότι ο κ. Γ.Παπανδρέου εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας μετέβη στην Νέα Υόρκη.

Είναι επίσης γνωστό ότι η… επίσημη άποψη που παρουσιάστηκε από το ΠαΣοΚ και το ΣΥΝΟΛΟ των ΜΜΕ, ήταν ότι μετέβη εκεί προκειμένου να προεδρεύσει του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, σε αίθουσα του κτιρίου των Ηνωμένων Εθνών.
Με το ένα χέρι παρέλαβε το πόρισμα της επιτροπής Στίγκλιτς για την παγκόσμια κρίση και με το άλλο…. το παρέδωσε στον Χ.Λ. Θαπατέρο, ο οποίος το μεταφέρει στην G20. Αυτό πράγματι είναι αλήθεια. Αλλά…η μισή αλήθεια !!!

Γιατί τις ίδιες ημερομηνίες που… πραγματοποιούνται οι εργασίες της 64ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, πραγματοποιείται και το ετήσιο συνέδριο του οργανισμού του Μπιλ Κλίντον (Clinton Global Initiative -CGI) στο οποίο ο κ. Γ.Παπανδρέου είχε δηλώσει την συμμετοχή του εδώ και πολύ καιρό, μαζί με άλλες… προσωπικότητες που έχουν αφήσει (ιστορικά πλέον χωρίς να επιδέχεται καμία αμφιβολία) το αιματηρό στίγμα τους στον πλανήτη μας , όπως η κ. Μαντλίν Ολμπράιτ, Μάρτι Αχτισάαρι ,Μιχαήλ Σαακασβίλι κλπ.

Στο ινστιτούτο του Μπιλ Κλίντον θα συναντήσουμε και τα μέλη του, όπως Τζωρτζ Σόρος, Τζωρτζ Μπούς, Κόφι Ανάν, Τόνυ Μπλερ, Χαβιέ Σολάνα, Ταγίπ Ερντογάν κλπ
Ο κ. Παπανδρέου λοιπόν, πήγε ΚΑΙ στο ετήσιο συνέδριο του οργανισμού του Μπιλ Κλίντον, όπου παρευρίσκονταν και… δύο πολύ ενδιαφέροντα πρόσωπα. Ο πρόεδρος των Σκοπίων κ.Gjorgje Ivanov και ο πρώην πρόεδρος της γείτονος κ.Branko Crvenkovski.

Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι συναντήθηκαν και συνομίλησαν. Το ζήτημα δεν είναι όμως μόνο αυτό , αλλά η ονομασία της χώρας τους όπως παρουσιάζεται επίσημα από το ινστιτούτο του Μπιλ Κλίντον.

Οι δύο πρόεδροι λοιπόν της FYROM δηλώνονται επίσημα σε όλα τα έγγραφα και τις παρουσιάσεις από το ινστιτούτο ως …πρόεδροι της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ( Republic of Macedonia).

Ο κ. Παπανδρέου δεν αντέδρασε, παρά έκανε τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να… παραστεί , έστω και για λίγο στο ετήσιο συνέδριο του Μπιλ Κλίντον. Οι κόκκινες γραμμές του κ. Παπανδρέου είναι σίγουρα για… εσωτερική κατανάλωση!

Άλλωστε το ίδιο είχε συμβεί και το 2008 στο οποίο ξανασυμμετείχε τόσο ο κ. Παπανδρέου, όσο και ο πρόεδρος των Σκοπίων κ. Branko Crvenkovski, χωρίς καν να υπάρξει αντίδραση από τον κ. Παπανδρέου.
Και φυσικά χωρίς καν να αναφερθεί όπως και τώρα, τίποτα από τα ΜΜΕ της χώρας μας.

Μετά αναρωτιόμαστε γιατί έχει καθιερωθεί στο εξωτερικό η ονομασία της FYROM, ψευδεπίγραφα ως… Macedonia!
Ποιος λοιπόν κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό; Ποιος παρευρίσκεται και συνομιλεί με τον πρόεδρο των Σκοπίων, ο οποίος φέρει στο πέτο του το ψευδεπίγραφο…«President of the Republic of Macedonia»; Ποιος χρωστάει και σε ποιους ;

YΓ. Για όσους αμφιβάλουν πως "μαγειρεύονται" και κανονίζονται αυτά τα πράγματα με την πάροδο του χρόνου , θα ήθελα να παραθέσω μόνο μια δήλωση: Γ. Α. Παπανδρέου(Νέα Υόρκη 20 Σεπτεμβρίου 1999 ,στη σύνοδο του ΟΗΕ, ως υπουργός εξωτερικών) «Είχα αρκετές διμερείς συναντήσεις σε σειρά ζητημάτων, και το μεσημέρι είχαμε μία συνάντηση οι 15 με τον κ. Ivanov τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας. Συζητήσαμε το Κόσοβο, τη Σερβία, το Γιουγκοσλαβικό.
Στο Κόσοβο τονίσαμε δε ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να θεωρηθεί ως ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ εξέλιξη μια… ανεξάρτητη χώρα στο Κόσοβο (….), ότι πρέπει οι όποιες μελλοντικές λύσεις να σεβαστούν τις αποφάσεις του ΟΗΕ(….), τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας που μιλούν για τη λύση… εντός της Γιουγκοσλαβίας(….)».

Καταλάβατε; Την σημερινή εξέλιξη αυτής της υπόθεσης την ξέρετε πλέον και μπορείτε να κρίνετε!
από politis-gr

http://apneagr.blogspot.com/

Η υπόθεση της Ασφαλιστικής εταιρείας Ασπίς είναι άκρως ενδιαφέρουσα, καθώς θέτει σε αμφισβήτηση την ιδέα της αποταμίευσης μέσα από ασφαλιστικά προγράμματα. Ακόμη κι αν δεν κινδυνεύει ούτε ένα ευρώ των ασφαλισμένων, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα έχει ήδη προκαλέσει ζημία στον κλάδο. Κι απ’ ό,τι μαθαίνουμε κάποιοι ξένοι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από την αγορά…

Να ξεκινήσουμε από… το θέμα των ξένων. Είναι κοινό μυστικό στην ασφαλιστική αγορά ότι κάποιοι ξένοι προσπαθούν να πουλήσουν και να φύγουν. Επί σειρά ετών έθεταν θέματα σωστής εποπτείας της αγοράς, δίχως να υπάρχει ανταπόκριση στα αιτήματά τους. Έτσι, αναγκάστηκαν να λειτουργήσουν σε μία αγορά με νοθευμένους τους κανόνες του ανταγωνισμού. Είχαν δύο επιλογές: Ή να λειτουργούσαν με ανταγωνιστικά τιμολόγια και με ζημίες ή με ανταγωνιστικά τιμολόγια και αμφίβολης ποιότητας αποθεματικά. Διάλεξαν το πρώτο σενάριο και… έχασαν. Κανονικά θα έπρεπε να είχαν διαλέξει ένα τρίτο σενάριο, το οποίο εξετάζουν σήμερα, με καθυστέρηση αρκετών ετών: Να αποχωρήσουν από μία αγορά που διεκδικεί την ωριμότητα, αλλά που δείχνει σημάδια μεγάλης ανωριμότητας…

Μετά τις πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρείες, λοιπόν, ετοιμαστείτε να αποχαιρετήσετε και κάποιες ασφαλιστικές. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτό συμβαίνει και αυτό θα δείτε να συμβαίνει. Και μην βιαστούν κάποιοι να μιλήσουν πάλι ανεύθυνα, όπως είχαν κάνει όταν το Capital δημοσίευσε πριν πολλούς μήνες πρώτο την είδηση για την αποχώρηση της Shell, διότι θα εκτεθούν εκ νέου…

Για την περίπτωση της Ασπίς θα περιμέναμε ότι θα έβγαινε κάποιος επίσημος και θα έλεγε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τι ακριβώς θα συμβεί με τους ανθρώπους που έχουν εμπιστευτεί τα χρήματά τους στην Ασπίς. Όπως ακριβώς συνέβη και με την κρίση στον τραπεζικό κλάδο, όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε, ως όφειλε, τους αποταμιευτές ότι δεν κινδύνευαν οι καταθέσεις τους.

Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συνέβη. Ακούσαμε κάποιες γενικές ανακοινώσεις, οι οποίες δεν είναι ικανές από μόνες τους να διασκεδάσουν τις ανησυχίες των χιλιάδων ασφαλισμένων. Δυστυχώς βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και αυτό το θέμα ίσως εκλαμβάνεται από κάποιους αρμόδιους ως δευτερευούσης σημασίας, ακριβώς επειδή το πρωτεύον θέμα γι΄ αυτούς είναι οι εκλογές. Πρόκειται, όμως, για ένα ζήτημα που άπτεται της σωστής λειτουργίας της αγοράς και θα όφειλαν να επιδείξουν μεγαλύτερη προσοχή.

Κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσαμε να καταλάβουμε κάποιον που θα έλεγε ότι θα περίμενε να τοποθετηθεί από τη στιγμή που θα διαπίστωνε τι ακριβώς συμβαίνει με τα αποθεματικά. Θα το καταλαβαίναμε αν η Πολιτεία δεν είχε αναλάβει το έργο της εποπτείας των ασφαλιστικών εταιρειών. Αν υπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα, το πρόβλημα αφορά άμεσα και τους αρμόδιους κρατικούς φορείς. Ναι μεν ο ασφαλισμένος έκανε την επιλογή της εταιρείας της αρεσκείας του, αλλά το κράτος τον είχε διαβεβαιώσει στο μεταξύ ότι η εταιρεία αυτή ήταν άξια της εμπιστοσύνης του.

Προσέξτε λίγο αυτό το σημείο: Ας πούμε ότι είχατε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα πριν από 20 χρόνια. Όσο καιρό τοποθετούσατε τα χρήματά σας, το κάνατε σε μία εταιρεία που το κράτος ήλεγχε καθημερινά και για την οποία οι αρμόδιες υπηρεσίες σας διαβεβαίωναν ότι ήταν άξια της εμπιστοσύνης σας. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να σας πούνε ένα πρωί ότι δεν έχετε πρόγραμμα, επειδή διαλέξατε την λάθος επιχείρηση; Το λάθος δεν είναι δικό σας ή στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν είναι μόνο δικό σας.

Και πάλι καλά που υπήρξε η σχετική νομοθετική ρύθμιση του καλοκαιριού και έτσι μπορούν να ελπίζουν σε κάτι οι ασφαλισμένοι. Αλλά και πάλι υπάρχει ένα μυστήριο για το τι ισχύει και τι δεν ισχύει. Ένα μυστήριο που κατά την άποψή μας δεν είναι τυχαίο. Κι αυτό διότι, όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι άνθρωποι του κλάδου, έχουν υπάρξει στο παρελθόν πολλών ειδών συμβόλαια που δεν μπορεί σήμερα να τα κατατάξει κάποιος εύκολα σε μία συγκεκριμένη κατηγορία.

Δεν έχουμε ελπίδες να υπάρξει μία κάποια ουσιαστική ενέργεια στις μέρες αυτές που απομένουν μέχρι τις εκλογές. Πιστεύουμε, όμως, ότι η νέα κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή, θα αντιμετωπίσει με περισσότερη προσοχή το θέμα των ασφαλιστικών εταιρειών και με μεγαλύτερο σεβασμό τα χρήματα των ασφαλισμένων.

Πολύ σωστά κάποιοι εγείρουν θέμα ενιαίας εποπτείας όλου του χρηματοοικονομικού χώρου, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για τράπεζα, ασφαλιστική εταιρεία ή χρηματιστηριακή. Ως ιδέα είναι σωστή και μοιάζει να είναι μία αρχή προς τη σωστή κατεύθυνση…

Υπάρχει και κάτι ακόμη που πρέπει να προσέξουμε: Οι επενδύσεις σε αμοιβαία κεφάλαια και σε κρατικά ομόλογα δεν είναι κάτι που απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις για να «πληρώνεται» αντίστοιχα με τόσο μεγάλο κίνδυνο, όσο αυτόν που ενδεχομένως αντιμετωπίζει σήμερα ένας επενδυτής που επί χρόνια τοποθετούσε τα χρήματά του στην Ασπίς για να τα επενδύσει αυτή με τη σειρά της σε κάποια αμοιβαία κεφάλαια και σε κρατικά ομόλογα. Χρειάζεται ένα και μόνο πράγμα: Ιερά προσήλωση στις αρχές της διασποράς…

Με άλλα λόγια: καταλαβαίνουμε για ποιόν λόγο θα πρέπει να αναζητήσει ένας επενδυτής ένα καλό νοσοκομειακό πρόγραμμα. Για ποιόν λόγο να κάνει μία ασφάλεια ζωής. Για ποιόν λόγο να ασφαλίσει το σπίτι του και το αυτοκίνητό του για κάθε κίνδυνο. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι γιατί να επιλέξει μέσα από μία ασφαλιστική εταιρεία ένα αποταμιευτικό πρόγραμμα…
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

http://apneagr.blogspot.com/

Θα φανεί στο χειροκρότημα… λέει ο στίχος της δημοφιλούς τραγουδίστριας, εφαλτήριο για τη σημερινή μου «blogger-άποψη»…
Δυνατά χειροκροτήματα εισπράττει ο Γιώργος Παπανδρέου καθώς στέλνει για πολλοστή φορά το ίδιο μήνυμα σε μη προσδιοριζόμενους αποδέκτες «μη ράβετε κοστούμια εξουσίας, θα σας μείνουν στην ντουλάπα…». Κάποια, μάλλον χλιαρά χειροκροτήματα εισέπραξε όταν, ουσιαστικά, διέγραψε τον Κώστα Σημίτη από το ΠΑΣΟΚ. Επιλεκτικά τον χειροκροτούν τα ΜΜΕ που διαπιστώνουν από δημοσκοπήσεις ότι στην «καταλληλότητα» ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός εκτοπίζει εδώ και μερικές ημέρες τον Κώστα Καραμανλή σε προσωπικό επίπεδο προτίμησης. Παιανίζουν διθυράμβους τα ελληνικά ΜΜΕ για αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ ((είναι μήπως αμετροεπής η σύμπνοια σε επίπεδο 90%;)….

Δεν συμβαίνει το… ίδιο με τα χειροκροτήματα που εισπράττει ο Κώστας Καραμανλής (ή, τουλάχιστον, δεν μας το δείχνουν με τον ίδιο τρόπο τα ΜΜΕ) για τους «αποκλεισμούς» από τα ψηφοδέλτια και τις, ομολογουμένως, πολύ δυναμικές παρουσίες του από το Σαββατοκύριακο της ΔΕΘ και μετά…

Πριν μερικά χρόνια είχα αναρωτηθεί στο βιβλίο μου «Ένας Ψυχολόγος στο Γήπεδο» ακριβώς επειδή εκφράζει ως ψευτοδίλημμα την ελληνική πραγματικότητα: τελικά τι είναι συναρπαστικότερο για εμάς τους Νέο-Έλληνες, η πολιτική του ποδοσφαίρου ή το ποδόσφαιρο της πολιτικής; Τολμώ έστω και εάν ακόμη κατηγορηθώ για αντικειμενικά επιδερμική προσέγγιση, να επιμένω, να πιστεύω ακράδαντα ότι ΑΥΤΟΣ που όχι μόνο σήμερα αλλά εδώ και πολλά χρόνια λείπει από την ελληνική πολιτική σκηνή – και θα χαρώ πολύ εάν το πραγματώσει οποιοσδήποτε εκλεγεί Πρωθυπουργός στις 4 Οκτωβρίου (αρκεί στην πράξη να είναι Πρωθυπουργός ΟΛΩΝ των Ελλήνων από την 5η Οκτωβρίου και μετά ), είναι ένας …. Όττο Ρεχάγγελ!

Ο Ρεχάγγελ ήταν εκείνος που μας οδήγησε στην ιστορική εκείνη Κυριακή 4η Ιουλίου 2004 (ημέρα ανεξαρτησίας της Αμερικής), γράφοντας στην ποδοσφαιρική ιστορία την «Ημέρα Ανεξαρτησίας του ελληνικού ποδοσφαίρου» από αρρωστημένα μυαλά και συνειδήσεις που το κρατούσαν για χρόνια σε επίπεδο καρκινοπαθή τελικού σταδίου!!!

Αλλαγές που μορφοποιούν σε νέα σχήματα δομές και θεσμούς μιας κοινωνίας ταυτίζονται, συνήθως, με το «πέρασμα» από τις οδυνηρές συμπληγάδες ενός δράματος ή μίας τραγωδίας. Ο λαός μας το θέτει επιτυχημένα στο γνωμικό «αν δεν πάθεις δεν θα…μάθεις». Αν πιστέψουμε τα ΜΜΕ και τους «γκαλοπίστες» από τον Μάρτη του 2004 μέχρι σήμερα το ΠΑΣΟΚ και «έπαθε και έμαθε» ενώ η Ν.Δ. τώρα οδηγείται (ξανά;) στη θέση που θέλει το γνωμικό…

Υπάρχει, όμως, και η περίπτωση όπου η «αναστροφή» δεν προκαλείται από το αρνητικό αλλά το θετικό, όπου δεν είναι «το πάθημα» που μορφοποιεί νέα σχήματα αλλά ο…θρίαμβος όπως είχε συμβεί στην Πορτογαλία το 2004 μετά την εκλογική νίκη της ΝΔ, αλλά αυτό ΔΕΝ φαίνεται να το διαχειρίστηκε παραγωγικά και δημιουργικά τα τελευταία πεντέμισι χρόνια η Κυβέρνηση της ΝΔ όπως το αντανακλούν, εν μέρει, και τα οικονομικά-πολιτικά μας δρώμενα και ας μην τα φορτώνουμε ΟΛΑ Πασοκτζήδες και Νεοδημοκράτες στις απαιτήσεις των Βρυξελλών!

Ο 21ος αιώνας έφερε στο προσκήνιο προβλήματα που εντάθηκαν με την ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ παγκόσμια οικονομική ύφεση των τελευταίων δύο ετών τα οποία αφορούν και στην Ελλάδα. Σήμερα προβλήματα όπως το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, η διογκούμενη ΑΝΕΡΓΙΑ, η έλλειψη ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ από τη φύση τους απαιτούν διορατικούς, ευφυείς και δημιουργικούς πολιτικούς σε Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση και έγκυρα και έγκαιρα ενημερωμένους πολίτες ικανούς να βλέπουν πέρα από τη μύτη τους.

Μόνο καταφέρνοντας να ξεπεράσουμε την νοοτροπία της Κρατικοδίαιτης ύπαρξής μας στον τομέα της εθνικής οικονομίας και μαζί του εγκλωβισμού των λαϊκών μαζών στην Κομματική σκοπιμότητα των πολιτικών δρώμενων θα επέλθει και η, όχι μόνο ελπιδοφόρα αλλά ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ για την παραπέρα πορεία μας στην Ε.Ε. του 21ου αιώνα «φυγή προς τα μπροστά…»
Επιμύθιον;

Οι εποχές μας απαιτούν πολιτικούς ικανούς να ξεπεράσουν κομματικές σκοπιμότητες και περιορισμούς που εξαντλούνται στο ξεπερασμένο πλέον «πολιτικό κόστος ή κέρδος» και να επιστρατεύσουν ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ όλες τις θετικές δυνάμεις του Έθνους στον αγώνα για ένα ελπιδοφόρο ΑΥΡΙΟ.
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

http://apneagr.blogspot.com/

Ένα ασύλληπτο δράμα βιώνει το τελευταίο διάστημα μία γυναίκα από το Ηράκλειο, η οποία είδε τα δύο παιδιά της να δηλώνουν ερωτευμένα και μάλιστα να διατηρούν κι ερωτική σχέση!

Πρόκειται για μία οικογενειακή αν μη τι άλλο τραγωδία που δύσκολα χωρά ανθρώπου νους, ενώ και οι ίδιοι οι αστυνομικοί της Ασφάλειας έπεσαν από τα σύννεφα ακούγοντας την εξιστόρηση των γεγονότων από την 55χρονη Ηρακλειώτισσα.

Με τα μάτια της να… είναι διαρκώς πρησμένα από το κλάμα και συνοδευόμενη από το μικρότερο γιο της η γυναίκα αυτή απευθύνθηκε στην Αστυνομία καταγγέλλοντας το μεγαλύτερο γιο της από τον πρώτο της γάμο, προκειμένου να σώσει, όπως έλεγε στους αστυνομικούς την ανήλικη κόρη της που απέκτησε από το δεύτερο γάμο που έκανε.

Όπως έγινε γνωστό τα δύο αδέρφια (ετεροθαλή) τους τελευταίους δέκα μήνες με έναν χρόνο άρχισαν να αναπτύσσουν μία περίεργη σχέση μεταξύ τους.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο γιος της 55χρονης ηλικίας 37 ετών διαμένει εκτός Κρήτης, όπου ζει κι εργάζεται.

Με την αδερφή του ανέπτυξε την περίεργη αυτή σχέση, χωρίς κανείς – στο ξεκίνημα της σχέσης- να γνωρίζει το παραμικρό.

Το κορίτσι μόλις 14 ετών είναι μαθήτρια σε γυμνάσιο του Ηρακλείου, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές ενημέρωσης.

Πριν από λίγες ημέρες, όπως σημειώνουν αστυνομικές πηγές, ο 37χρονος άνδρας πήρε την 14χρονη αδερφή του από το σπίτι που διέμενε με τη μητέρα της, προκειμένου να συζήσουν.

Η μάνα όπως ήταν αναμενόμενο κατέρρευσε μαθαίνοντας τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί και βλέποντας την 14 ετών κόρη της να εγκαταλείπει με τη θέλησή της, όπως λένε οι πληροφορίες, το σπίτι της για να ζήσει με τον ετεροθαλή αδερφό της.

Το περασμένο Σάββατο το απόγευμα η 55χρονη γυναίκα πέρασε το κατώφλι του Αστυνομικού Μεγάρου Ηρακλείου ζητώντας τη βοήθεια των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας. Στους αξιωματικούς είπε τα γεγονότα όπως εκείνη τα πληροφορήθηκε, ούσα διαρκώς συντετριμμένη από αυτό που είχε συμβεί. Οι αστυνομικοί της Ασφάλειας δείχνοντας την δέουσα ευαισθησία κινήθηκαν αθόρυβα και διακριτικά, εντοπίζοντας τα δύο αδέρφια, προχωρώντας παράλληλα και στη σύλληψή τους!

Μία από τις τραγικές πτυχές του απίστευτου αυτού δράματος είναι ότι η ανήλικη ανέφερε πως δεν θέλει να επιστρέψει στη μητέρα της, καθώς είναι ερωτευμένη, όπως έλεγε, με τον αδερφό της!

Ο 37χρονος και η 14χρονη συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του εισαγγελέα χθες το μεσημέρι.

Σύμφωνα με εισαγγελικές πηγές η πράξη τους είναι κακουργηματικού χαρακτήρα και οι συλληφθέντες αναμένεται να οδηγηθούν ενώπιον του ανακριτή.
από Πατρίς
Σχόλιο apneagr: Δυστυχώς αυτή η ιστορία είναι η κορυφή του παγόβουνου, μια που τέτοιες ιστορίες είναι πολύ δύσκολο να έρθουν στην δημοσιότητα…Κουράγιο στην μάνα που σίγουρα κάποιο λάθος έκανε και αυτή.

http://apneagr.blogspot.com/

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν… είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα – σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Έλληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι' αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Όμως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» – σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ως τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Έλληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.
Του Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή

http://apneagr.blogspot.com/

Μεγάλωσα αρκετά πια. Είμαι σε αυτή την ηλικία που δεν μπορείς να αλλάξεις πολλά και το να ονειρευτείς, γνωρίζεις καλά, ότι είναι εγκεφαλική συνήθεια ενός αυθόρμητου παλαιού εαυτού. Σε αυτή την ηλικία έχεις σταματήσει να σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές αναμνήσεις και ψάχνεις σημαντικότερες που δεν είναι άλλες από τις συλλογικές. Αυτές που συνετέλεσαν να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Είναι τραγικό να… είσαι μέρος ενός λαού που έχει μείνει στάσιμος, σαν ποτάμι που δεν βρήκε ποτέ θάλασσα παρά έγινε λίμνη και με τον καιρό βάλτος. Μέρος ενός λαού που κλέβει τις αναμνήσεις παλαιότερων γενεών για να δικαιολογήσει τον σημερινό αδικαιολόγητο λόγο ύπαρξής του. Δεν μιλώ για «εθνική υπερηφάνεια» διότι είναι σχήμα οξύμωρο εφόσον η υπερηφάνεια κρίνεται από την πορεία αυτού που την κουβαλά.

Η υπερηφάνεια κομματιάστηκε και πουλήθηκε, προσωπικά από τον καθένα μας, σε γκαλερί που εκθέτει τους ατομικούς εξευτελισμούς τού κάθε πλανόδιου «ηγέτη», που ήθελε και θέλει να διαφεντεύει τις αξίες μας. Μιλώ για την συλλογική κατανόηση του τελματώσαμε. Να βάλουμε κάτω τις πλάστιγγες και να ζυγίσουμε τι έχουμε να χάσουμε από την προσωπική μας κληρονομιά για να δώσουμε στην συλλογική, πριν τα σκουλήκια κάνουν πάρτι στα κορμιά μας.

Η πρόταση που ηχεί έντονα στα αφτιά μου, χρόνια τώρα, είναι: «Τι θα κερδίσω εγώ;». Την έχω ακούσει σε καφενεία, σε κομματικά γραφεία, σε διεκδικήσεις, στο super market, στο δρόμο, στα χωράφια, στην δουλειά μου, στην παραλία, στα βουνά, στα χωριά και στις μεγαλουπόλεις. Αντάλλαγμα κέρδους έγινε η αξιοπρέπεια. Κόβουμε επί δεκαετίες τιμολόγια παροχής υπηρεσιών για την πουλημένη συνείδηση μας, για την εθελοτυφλία μας, για το προσωπικό μας κέρδος. Λες κι αν βγάλεις αναίμακτα αυτόν τον χρόνο δεν θα σε βρει τον επόμενο το «τι θα κερδίσω εγώ;» ενός άλλου δειλού που ήρθε η ώρα να κόψει το δικό του τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών.

Καμιά οικονομική κρίση δεν πρόκειται να χτυπήσει αυτή εδώ την χώρα. Διότι η Ελλάδα δεν έχει λαό, έχει άτομα. Διότι στην Ελλάδα δεν κόβουμε τιμολόγια πώλησης ή αγοράς αλλά παροχής υπηρεσιών. Και από υπηρέτες αυτή η χώρα άλλο τίποτε. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό και με μεγάλη σιγουριά βάζουμε τις υπογραφές μας κάτω από το «Τοις μετρητοίς» σα να μην είναι τίποτε το σπουδαίο. Ή μάλλον δεν είναι τίποτε το σπουδαίο. Το όνομά σου δεν έχει καμία βαρύτητα και το ξέρεις. Σήμερα το βάζεις εδώ, αύριο αλλού. Το όνομα ακολουθεί το έργο σου και από έργο πάσχουμε δεκαετίες. Κληρονομούμε σε αυτούς που θα έρθουν υπογραφές και είναι πραγματικά ειρωνικό όταν κάποτε για μία υπογραφή έπαιξαν κάποιοι το κεφάλι τους. Το «Επί πιστώσει» χάθηκε. Την αξιοπρέπεια την πουλάμε με τη μία. Φθηνά και επικινδύνως επιπόλαια.

Δεν έχω να νοσταλγώ τίποτε. Ήρθα, μεγάλωσα και θα φύγω μέσα σε έναν γεωγραφικό χώρο και σε μία ιστορική περίοδο που δεν θα αφήσει τίποτε στους επόμενους παρά μόνο στοίβες κομμένα τιμολόγια καμιάς προσφοράς, μόνο παροχής. Μη ανακυκλώσιμα και άκρως ραδιενεργά.
γράφει ένας απλός άνθρωπος

http://apneagr.blogspot.com/